ASWOENSDAG: ONTDEKKEN WAT WAARDEVOL EN NOODZAKELIJK IS IN HET LEVEN.
Er bestaat een heel ernstig spel: "Wat zou ik meenemen, wat zou ik absoluut nodig hebben om te blijven leven, als ik me zou moeten beperken, als het erom ging te blijven bestaan ?" De vastentijd zou zoiets kunnen zijn, voor het geval dat dit spel ernst zou worden.
Nog een andere gedachte is bepalend voor Aswoensdag: we worden aan de dood herinnerd. Met het teken van het askruisje wordt de dood zondermeer als 'merkteken' op ons voorhoofd gedrukt.
Gisteren nog de drukte en de uitgelatenheid van carnaval met al zijn klatergoud en zijn illusies, en nu wordt ons plotseling gezegd: "Bedenk, mens, dat ge stof zijt en tot stof zult wederkeren."
Stel je eens voor, dat er dagelijks iemand in opdracht van je baas naar je toe komt om je mee te delen: "Denk eraan, wat je doet hoeft eigenlijk niet en is in de grond van de zaak helemaal niet zo belangrijk. Spoedig zal je helemaal niet meer bestaan. Dan is iemand anders op je plaats net zo goed !"
Zou je dat kunnen verdragen en verwerken? Het askruisje richt onze ogen op de ontoereikendheid en de begrenzingen van ons leven. Het kruisteken wijst ons echter tegelijk op ons geloof en onze hoop dat uit onze tekortkomingen nieuw leven kan ontstaan - als wij bereid zijn óm te keren.
As is teken van menselijke gebrekkigheid en sterfelijkheid, maar ook teken van nieuw leven. In vroegere tijden werd met as gewassen: as heeft de kracht om te reinigen. Op de akkers werden de stoppels van het koren verbrand: as maakt de grond vruchtbaar.
As werd bij zondaars op het hoofd gestrooid: as reinigt van schuld en geeft kracht tot nieuw leven.
De as voor het opleggen van het askruisje wordt gemaakt van de verbrande palmtakjes van het vorig jaar; ze wordt door de priester gezegend. Zo wordt deze as voor ons tot teken van de weg van de dood naar nieuw leven.
(uit: "Al de dagen van ons leven" uitg. Altiora Averbode).
Met de stemmige Aswoensdagviering werd de veertigdagentijd ingezet. Zoals beloofd belichten we de symboliek van onze vastenvieringen even toe in ons parochieblad.
Heel wat gelovigen van binnen en buiten de parochie kwamen in onze parochiekerk samen om Aswoensdag te vieren.
Deze geslaagde gebedsdienst werd voorgegaan door enkele enthousiaste Zevergemnaars: Leen Gryffroy, Jeanine Schollaert en Daniel Vanrysselberghe.
Daniel, Leen en Jeanine
Bij het begin van de viering duidde Jeanine de symboliek van het weefgetouw:
"Als rode draad en symbool in de vieringen van deze veertigdagentijd werd gekozen voor het weefgetouw, een artistiek en ambachtelijk werktuig van alle tijden en volkeren.
Het weven en het weefgetouw zijn symbool van verbondenheid met de vele culturen en tradities in de wereld, symbool voor de droom van een wereldwijd bondgenootschap.
In deze 'sterke tijd' van vasten, bezinnen en solidariteit willen we de draad vasthouden of opnieuw opnemen met het sterkste in onszelf, onze band met anderen en met God.
Om de dromen die ons heilig zijn te bewaren in de tempel van onze ziel."
Ook de symboliek van licht en duisternis kwam aan bod. De stilte en de rust in een verduisterde kerk en daarna het oplaaiende vuur van de brandende palmtakken.
Mooie teksten, sobere gezangen en diepe symboliek waren de ingrediënten voor een fijne viering. De aanwezigen werden uitgenodigd om elkaar een askruisje te geven. Ondertussen kreeg eenieder de boodschap: “Draag het kruisje met fierheid en groei in geloof”.
Op de tonen van mooie Filippijnse muziek verlieten de aanwezigen ons kerkje. De veertigdagentijd nam een aanvang…
EERSTE VASTENZONDAG BRACHT MENSEN SAMEN IN ONZE KERK
De eerste vastenviering kreeg als thema: "Rode draad doorheen de mensengeschiedenis". Dit werd gesymboliseerd door een -met de nodige artistieke vrijheid uitgebeelde- voorstelling van een weefgetouw met een rood lint.
De symboliek in onze vastenvieringen is gegroeid uit een gedicht van een Filippijn. Je kan het vinden in de vastenkalender en het is duidelijk zichtbaar aanwezig achteraan in de kerk.
Kom je onze derde vastenzondag meevieren? Alvast welkom in onze parochiekerk om 9.30uur. Wat vroeg misschien, maar echt de moeite waard!