BROEDERLIJK DELEN

Info over Broederlijk Delen druk op de volgende link: www.broederlijkdelen.be

 

 

Bekijk hier de clip van het Koffiestoplied - druk hier

              

 

       

      

        INFORMATIE OVER BROEDERLIJK DELEN

        IN ONS DEKENAAT

           

        NAZARETH

 

        EKE

 

        GAVERE  ASPER  SEMMERZAKE

        BAAIGEM  DIKKELVENNE  VURSTE

 

        DE PINTE 

 

        ZEVERGEM

 

        DEURLE  SINT-MARTENS-LATEM

 

 

 

 

 

 

INFORMATIE OVER BROEDERLIJK DELEN IN ONS DEKENAAT

VASTENACTIE BROEDERLIJK DELEN 2009 - DEKENAAT NAZARETH

                               “TILAK HEEFT OOK TALENT”.

1. INDIA IN CIJFERS. 

India heeft een oppervlakte van 3.287.590 km² (België 30.528 km²). De hoofdstad is New-Delhi. Het heeft 1,15 miljard inwoners. 30 % daarvan leeft in de steden. 80 % ervan zijn hindoes, 13,4 % zijn moslim, 2,3 % zijn christenen. 22 talen zijn officieel erkend. Daarnaast zijn er nog vele andere. Engels is de belangrijkste taal voor nationale, politieke en handelscommunicatie. Alfabetiseringsgraad: 61 % van de bevolking. Levensverwachting: 69,25 jaar. Kindersterfte: 32/1.000 (kinderen jonger dan 1 jaar). 14 % heeft geen toegang tot drinkbaar water. 80,4 % leeft in absolute armoede (2 $ per dag), 34,3 % ervan leeft in extreme armoede (1$ per dag).

 

2. INDIA, LAND VAN EXTREMEN.

 

 

 

In India is meer dan 50 % van de bevolking werkzaam in de landbouw. Het belang van de landbouw in de economie vermindert echter. Meer dan 400 miljoen mensen verdient niet eens 1 euro per dag. De kloof tussen rijk en arm groeit. Net zoals in alle andere landen waar Broederlijk Delen actief is, willen we ook in India lokale groepen mensen de kansen en mogelijkheden geven om hun eigen plannen te verwezenlijken en hun toekomst in eigen handen te nemen. Broederlijk Delen werkt in India samen met 19 partnerorganisaties.

De partnerorganisaties van Broederlijk Delen zijn actief in de Central East Tribal Belt. Broederlijk Delen koos voor twee regio’s, met name Zuid-Orissa en Zuid-Oost Chhattisgarh. Wat beide staten kenmerkt is hun rijkdom aan mineralen en natuurlijke rijkdommen. Dat maakt dat door de economische bedrijvigheid in het land deze regio’s enorm in het vizier liggen van zowel overheid als nationale en multinationale ondernemingen. In beide deelstaten is er een groot percentage van inheemse bevolking, met name ruim 22% voor Orissa en 32% voor Chhattisgarh.

 

 

 

 

 

3. ONS PROJECT: TILAK, EEN VROUW MET EEN MENING (1).

 

De wouden en heuvels van Centraal-India zijn van oudsher de thuishaven van de inheemse volkeren. Vroeger voorzagen de bossen hen van alles wat ze nodig hadden om te leven. Vandaag gaan anderen met de winsten uit hun natuurlijke schatkamer lopen. Met armoede en uitsluiting tot gevolg.

Tilak toont ons hoe inheemse gemeenschappen in India zich organiseren in kleine werkgroepen. Daardoor kunnen ze zorgen voor voldoende voedsel en woudproducten verkopen. Ze volgen ook opleidingen en zetten kleine handeltjes op. Ze komen op voor hun rechten en bouwen aan democratie. Zo maken ze het platteland weer leefbaar Broederlijk Delen ondersteunt hen daarin, onder andere via de organisatie PARDS.

 

4. ONS  PROJECT: ZUSTER JEANNE DE VOS EN DE BEWEGING VAN HUISPERSONEEL (2).

 

Vaak wagen mensen op het platteland de sprong naar de stad, in de hoop op een beter leven. Maar in de anonimiteit van de stad komen ze vaak terecht in situaties van uitbuiting en misbruik. De beweging van huispersoneel – de NATIONAL DOMESTIC WORKERS MOVEMENT (NDWM) – komt op voor hun rechten en lobbyt voor een menswaardig bestaan.

 

 

terug naar de top

 

 

NAZARETH

 

VASTENTIJD- BROEDERLIJK DELEN 2009

TILAK HEEFT OOK TALENT 

De vasten is een intense tijd, vol kansen om in je leven ramen open te gooien en frisse ideeën, nieuwe horizonten en wereldwijde buren te ontdekken. 40 dagen lang krijg je hierbij van ons een duwtje in de rug.

Ondanks de huidige economische groeispurt in India zijn uitsluiting, werkloosheid, uitbuiting en plattelandsvlucht er nog alomtegenwoordig. Broederlijk Delen steunt de meest kwetsbare groepen in de samenleving, diegenen die sociaal, cultureel en economisch het meest achtergesteld zijn. In India zijn dat de inheemse volkeren en de dalits of kastelozen. Wij steunen hen voornamelijk op het platteland, in twee regio’s op het Indiase subcontintent: Zuid-West Orissa en Zuid-Oost Chhattisgarh. In beide gebieden leven veel inheemse volkeren. Beide gebieden bevatten ook veel natuurlijke rijkdommen, waardoor ze erg gegeerd zijn bij de overheid en (inter)nationale bedrijven. Daarnaast bieden we ook steun aan de NDWM, de beweging van huispersoneel.

In de Indiase steden vind je tegelijk de grootste luxe en de meest onmenselijke armoede. In de huizen van de rijkere middenklasse knappen kinderen en vrouwen het vuile werk op voor een hongerloon. Al meer dan twintig jaar trekt de Vlaamse zuster Jeanne Devos zich het lot aan van de zowat twintig miljoen huisarbeiders. Dit doet ze via de National Domestic Workers Movement (NDWM), een projectpartner van Broederlijk Delen.

 

Een beter leven in de stad?

Op het Indiase platteland verdienen kleine boeren nauwelijks genoeg om hun familie te onderhouden. Vaak lokken mensenhandelaars hun kinderen met mooie toekomstbeelden naar de stad. Daar aangekomen belanden de kinderen echter achter de gesloten deuren van een huishouden.
Voor een hongerloon werken ze lange dagen. Ze worden brutaal vernederd en soms ook fysiek mishandeld.

 

Van droom tot nachtmerrie

Een schrijnend voorbeeld hiervan is het verhaal van Sunita, een twaalfjarig dienstmeisje. Al op haar vijfde belandde ze via kinderhandel in de huisarbeid. Als de baby waarvoor ze moest zorgen, huilde, verbrandde haar werkgever haar met een ijzeren staaf. ‘Gelukkig konden we haar dankzij een alerte buurtbewoner, die lid is van de NDWM, redden en onderdak en onderwijs geven,’ zegt zuster Jeanne Devos. ‘Voorkomen is natuurlijk beter dan genezen. We geven daarom regelmatig informatiesessies in de dorpen op het platteland, om mensen te waarschuwen voor deze kinderhandel en slavernij.’

 

ASWOENSDAG

Op woensdag 25 februari begint de liturgische vastentijd, uitlopend op het Paasfeest. Wij nodigen onze parochianen uit om deze tijd van bekering en versobering in te zetten met de eucharistieviering op Aswoensdag om 10.30 u. De vormelingen zijn zeker van de partij, want voor hen organiseren we daarna een “sobere maaltijd”. In deze viering krijgen we eveneens informatie over ons project van Broederlijk Delen in India: “Tilak heeft ook talent” (zie hierboven. Het assekruisje dat we ontvangen in de viering, verwijst naar ons broze mensenbestaan: we zijn maar stof en as, en tot stof en as zullen wij wederkeren. M.a.w. Leg je niet al te sterk tot op het materiële want dit gaat toch voorbij.

We wensen onze parochianen een zalige vastentijd!

 

VASTENTIP 1

In de vastentijd geven we elke week een tip mee om deze bijzondere liturgische periode wat meer in de verf te zetten. We kunnen versoberen in ons levensstijl, we kunnen wat meer tijd maken voor onze innerlijke (geestelijke) mens, we kunnen wat meer aandacht hebben voor de mens naast ons en minder aandacht voor het materiële. U kiest zelf maar uit over een periode van 7 weken!

Eerste vastentip: al zo lang heb ik beloofd om een zieke in de geburen een bezoekje te brengen. Maar dit goede voornemen wordt steeds maar uitgesteld om 100 en 1 redenen. Maar deze week maak ik er vooraf werk van!   

 

KOFFIESTOP

Op vrijdag 6 maart 2009 van 14.30 u. tot 16.00 u.

Na het grote succes van de voorbije jaren lanceert Broederlijk Delen dit jaar de derde editie van de KOFFIESTOP.  Dit jaar  vindt dit gebeuren weer plaats op de speelplaats van de Vrije Basisschool aan de groene poort.
Koffie of thee en fruitsap voor de kinderen.
Stop een vrije bijdrage in de koffiestop-collectebus en steun zo groepen mensen uit het zuiden in hun strijd tegen armoede en onrecht.

 

Waar en wie steunen we?

Ondanks de huidige economische groeispurt in India zijn uitsluiting, werkloosheid, uitbuiting en plattelandsvlucht er nog alomtegenwoordig. Broederlijk Delen steunt de meest kwetsbare groepen in de samenleving, diegenen die sociaal, cultureel en economisch het meest achtergesteld zijn. In India zijn dat de inheemse volkeren en de dalits of kastelozen.

Wij steunen hen voornamelijk op het platteland, in twee regio’s op het Indiase subcontintent: Zuid-West Orissa en Zuid-Oost Chhattisgarh. In beide gebieden leven veel inheemse volkeren. Beide gebieden bevatten ook veel natuurlijke rijkdommen, waardoor ze erg gegeerd zijn bij de overheid en (inter)nationale bedrijven. Daarnaast bieden we ook steun aan de NDWM, de beweging van huispersoneel.

Twee pijlers

De ondersteuning van de eigen plannen van lokale groepen in India is gebaseerd op twee pijlers. De meeste partnerorganisaties werken rond beide pijlers, al kan de nadruk soms op één ervan liggen.

De eerste pijler is werken aan duurzame plattelandsontwikkeling, de specialiteit van PARDS, en van organisaties als Living Farms, WORD of SEARCH. De landbouw staat voorop, net zoals het oogsten, verwerken en verkopen van de talrijke woudproducten. Via vorming en microkredieten bieden deze organisaties daarnaast ondersteuning bij het opstarten van kleine handeltjes. Zo ontstaat een plattelandseconomie die in handen is van de plaatselijke bevolking.

De tweede pijler is het versterken van goed bestuur. De inheemsen en dalits hebben wettelijk recht op vertegenwoordiging in de gemeenteraden. Maar om gehoord te kunnen worden, moeten ze sterk in hun schoenen staan. Dus is het belangrijk om te werken aan sterke basisorganisaties, met een duidelijke visie. Ook dit is een werkterrein van PARDS, evenals van organisaties als XIDAS en Cenderet-SORC.

 

 

ONZE VASTENCAMPAGNE BROEDERLIJK DELEN 2009 in onze parochie NAZARETH

 

   Aswoensdag 25 februari: Eucharistieviering om 10.30 u.  met onze parochianen.

   Sobere maaltijd en catechese-bijeenkomst voor onze vormelingen.

 

Vrijdag 6 maart: Koffiestop vanaf 15 u. in de Vrije Basisschool, Dorp 10.

 

Maandag 9 maart: 20 u. Info-vergadering rond het B.D.- project PARDS in India. Verdelen van de rondes.

 

   Zondag 15 maart: uitdelen van folders huis-aan-huis door de jeugdverenigingen.

 

Woensdag 18 maart: 19 u.: Gebedsviering in de winterkapel rond het B.D.-thema: "Tilak heeft ook talent”.

 

Weekeinde 21-22 maart: Huis-aan-huis-actie voor de eerste omhaling Broederlijk Delen.

 

Vrijdag  3 april om 19 u.: Biecht- en Boeteviering in de kerk in de kerk van Nazareth

 

Zondag 5 april: Palmzondag. Begin van de Goede Week. 2e Omhaling Broederlijk Delen in de kerk.

 

Donderdag 9 april:Witte Donderdag: 19 u.: Eucharistieviering in de parochiekerk van Asper.

 

Vrijdag 10 april: Goede Vrijdag: 15 u.: Kruisweg in de kerk van Nazareth

                                                  19 u.: Gebedsviering in de parochiekerk van Vurste.

 

Zaterdag 11 april: Paaszaterdag: 20 u. Paaswake met wijding van licht en water – Eucharistieviering.

 

Zondag 12 april: ZALIG PAASFEEST!  Hoogmis met Kindernevendienst om 9 u.    

 

 

 

terug naar de top

 

 

 

 

EKE

 

BROEDERLIJK DELEN 2009: INDIA

VEERTIG DAGEN. KANS TOT HELING.
GROEIEN NAAR HEELHEID.

Elk jaar opnieuw deze kans en uitdaging: veertig dagen, met zicht op Pasen, tijd nemen om het overtollige weg te gooien en vast te houden wat toekomst en leven in zich draagt. Veertig dagen jezelf tijd gunnen om alles op een rijtje te zetten: je levensstijl, je relaties met anderen, je engagementen, je waarden en idealen, je geloof. Is dit niet échte luxe?

De tijd is rijp. Keer je leven om.
Toen hij nog voorzitter van Broederlijk Delen was, schreef Jan Dumon: "De gedachte dat wij met onze huidige beschaving in belangrijke aspecten op een doodlopend spoor zitten is voor ons meestal onuitstaanbaar en dus ondenkbaar. Deze beschaving wordt als het ware aangedreven door de onstuitbare logica van steeds meer en groter, steeds sterkere topprestaties en concurrentie van allen tegen allen, steeds meer onze eindigheid ontvluchten in de verbetenheid om alles zelf te maken en te regelen en vooral het tot koopwaar maken van werkelijk alles en allen. Maar naar eeuwenoude wijsheid, door vele beschavingen in de loop der eeuwen opgedaan, en ook naar Bijbelse overtuiging, heeft deze logica de toekomst niet voor zich. Het zou voor onze eigen toekomst wel eens van vitaal belang kunnen zijn om van diegenen 'die nog zover niet zijn' te leren hoe het met ons verder moet."

 Gebroken eenheid
De veertigdagentijd is een ideale periode om de confrontatie met deze boodschap aan te gaan. We laten ons daarbij helpen door de adivasis, de inheemse volkeren in India waartoe ook Tilak en haar dorpsgenoten behoren. De adivasis leefden duizenden jaren in harmonie met hun omgeving zonder anderen te onderdrukken en zonder de hun omringende natuur uit te buiten. In hun cultuur is het religieuze, het mentale en het materiële als één organisch geheel. Ze beschouwen zichzelf als deel van de levende, door God geschapen natuur. Volgens hen kan je de natuur - het woud - niet exploiteren of vernietigen zonder jezelf en je nageslacht te schaden. Deze ziens- en levenswijze drukken ze uit in hun mythische verhalen, rituelen en liederen. Gedurende vele eeuwen maakte deze holistische (= een op heelheid en samenhang afgestemde) levensbeschouwing en levensstijl het hen mogelijk om in balans te leven met het woud en met de gemeenschap. Hun leven is diep doordrongen van een bewuste nederigheid, eenvoud en verbondenheid met al wat leeft. De voorbije decennia werden de adivasis op een bijzonder harde manier geconfronteerd met de logica van het vooruitgangsdenken en met een economische ontwikkeling naar Westers model. Hun voorouderlijke wouden werden ingepikt voor houtkap, plantages, stuwdammen, industrieën en mijnbouw. Als ze al niet verplicht moesten verhuizen naar andere streken, werd hun levenswijze toch grondig overhoop gehaald. Het woud leverde niet langer alles wat ze nodig hadden om van te leven. Noodgedwongen moesten ze overschakelen op weinig rendabele landbouw buiten het bos. De schatbewaarders van het woud werden veroordeeld tot de bedelstaf. Maar toch, zoals op talloze plekken op aarde, weigeren ook deze culturen om ten onder te gaan. De inheemse volkeren verdedigen hardnekkig hun levenswijze en hun rechten op hun voorouderlijke gebieden. Ze vragen respect voor hun waardigheid, hun traditionele kennis, hun spiritualiteit.

 Opnieuw het heilige erkennen
Over die spiritualiteit laten we de bekende Indiase milieu- en mensenrechtenactiviste Vandana Shiva aan het woord. De passage komt uit een interview dat ze in 1993 gaf aan Gie Goris: "Er zijn twee zaken waarvan we dachten dat ze overbodig waren, maar waarvan we nu moeten toegeven dat ze van levensbelang zijn. Allereerst moeten we opnieuw het heilige erkennen, wat fundamenteel neerkomt op het erkennen van grenzen. Heilig betekent: overschrijd deze grenzen niet. Het heilige woud is het woud dat zegt: 'Kap mijn bomen niet'. De heilige vijver die zegt: 'Vervuil mijn water niet.' Het heilige zaad dat zegt: 'Zet geen prijs op mij, ik ben een geschenk.' Grenzen stellen aan de menselijke gulzigheid is zonder twijfel een deel van de spiritualiteit die we nodig hebben. We moeten opnieuw leren neen te zeggen. De tweede behoefte aan herbronning betreft het verwerpen van de scheiding tussen lichaam en geest. Die scheiding heeft immers geleid tot het splitsen van geest en verstand, waarna de geest verdween. En met geest bedoel ik het appél binnen in ons waardoor we de energie krijgen om ons in te zetten. Ik ga ervan uit dat de mens verbonden moet zijn met het essentiële in zichzelf. Om tot seksuele activiteit te komen, om het dagelijkse werk van samenleven met anderen aan te kunnen, heb je meer nodig dan louter lichamen. Dat beetje extra kunnen we verschillende namen geven, maar laten wij het spiritualiteit noemen. Het stelt ons in staat mee te voelen met de anderen. Het stelt ons in staat gezond te blijven midden in de meest waanzinnige omgeving. Het welt op uit een diepe bron, het vernieuwt onze energie. Zonder deze geest is menselijk overleven onmogelijk. Zonder spiritualiteit worden we destructief, voor onszelf en voor anderen. Spiritualiteit betekent de noodzaak van taboes erkennen. Het is het verhaal van Adam en Eva die de vrucht van de boom der kennis niet mochten plukken. Het boek Genesis beschrijft er de negatieve kant van. Positief komt het neer op een houding van: wil je meer, neem dan minder. Voor zo'n houding heb je geest nodig. En die komt alleen voort uit een dieper begrip van wie je bent en wat het leven voor jou betekent. Dat betekent dus ook het vieren van de overvloed die aanwezig is. Begrenzing en feestelijke beleving, dat zou een goede formulering zijn van wat ik bedoel met spiritualiteit."

Begrenzing en feestelijke beleving
Tilak en haar dorpsgenoten inspireren ons tijdens de vasten om stil te staan bij onze eigen spiritualiteit. Wat is ons heilig? Waar liggen de grenzen die we niet mogen overschrijden als we het weerloos-waardevolle intact willen laten? Kunnen we leven met een 'cultuur van het genoeg' en toch de overvloed van het leven vieren? Aan de hand van deze vragen duiken we een boeiende jaarlijkse periode van herbronning en heling in. We kieperen de ballast overboord en maken ruimte in ons hoofd en in ons leven. We concentreren ons op het wezenlijke. We laten ons opnieuw verrassen en uitdagen door de Bijbelse verhalen en de keuzes van Jezus.

Omdat het Zuiden plannen heeft. De ideeën achter de slogan
Broederlijk Delen heeft een typische manier van werken. Wij ondersteunen groepen mensen in het Zuiden die zelf werken aan hun toekomst. Zij voeren hun eigen plannen uit in de strijd tegen armoede en onrecht. De organisaties die we steunen noemen we 'partnerorganisaties', want we werken op basis van gelijkwaardigheid. Broederlijk Delen heeft 250 partnerorganisaties in twintig verschillende landen. Ze zijn allemaal ontstaan vanuit de inspiratie, visie, deskundigheid en mogelijkheden ter plaatse. Inhoudelijk hebben hun projecten vooral te maken met duurzame plattelandsontwikkeling en met mensenrechten, democratisering en participatief burgerschap.

Broederlijk Delen gelooft in de volgende principes:
Ontwikkeling begint bij de mensen in het Zuiden. Zij bepalen zelf hun toekomst.
Ontwikkeling gebeurt in gemeenschap. Niet één individu, maar de hele gemeenschap moet werken aan armoedebestrijding. Wat niet gedragen wordt door de gemeenschap is niet duurzaam. Waar mensen samenwerken, boeken ze resultaat.
Ontwikkeling moet bekeken worden door de bril van de armsten. Zij kunnen zelf verandering op gang brengen.
Ontwikkeling omvat de gehele mens. Ontwikkeling die enkel materiële zaken betreft is niet duurzaam. Ze omvat alle dimensies van het leven, ook spiritualiteit. We kiezen voor de mens in al zijn dimensies, vanuit onze christelijke wortels, met open ramen en deuren voor al wat mensen begeestert en kracht geeft. Zo vinden we ook de inspiratie om zelf te werken aan een levensstijl die de Aarde adem en het Zuiden ruimte geeft.
Ontwikkeling vraagt een structurele en wereldwijde aanpak. Onze partnerorganisaties wonen niet op een eiland. De globalisering schudt de resultaten die zij boeken voortdurend door mekaar. Daarom zijn onze partnerorganisaties in het Zuiden betrokken bij politieke acties en internationaal lobbywerk.

De doelstellingen van Broederlijk Delen
We steunen via onze partnerwerking initiatieven die in het Zuiden zélf groeien. Steun is voor ons méér dan hulp aan individuele projecten. Samen zijn onze partners sterker dan elk apart. We organiseren en stimuleren de uitwisseling tussen en met onze partners. We starten dus zelf niets op maar luisteren en werken samen plaatselijke organisaties die wij partnerorganisaties noemen.
Omdat deze partnerorganisaties de lokale situatie goed kennen ondersteunen we initiatieven die aangepast zijn aan de plaatselijke behoeften en echt gedragen zijn. Dat is de beste garantie voor blijvende verandering. Broederlijk Delen steunt zo'n 250 partnerorganisaties in 20 landen, in Azië, Afrika en Latijns-Amerika.
De eigen plannen van groepen mensen in het Zuiden worden vaak gedwarsboomd of bemoeilijkt door structuren van onrecht waarop onze partners in het Zuiden niet altijd vat hebben. Daarom investeert Broederlijk Delen in politiek werk. We trachten politieke beleidsmakers te overtuigen om beslissingen te nemen die structuren van onrecht tegengaan of corrigeren.
Daarnaast doet Broederlijk Delen ook aan sensibilisering: we proberen mensen hier in Vlaanderen bewust te maken van welke plannen mensen in het Zuiden hebben om hun problemen aan te pakken..

Waarom werkt Broederlijk Delen in India?
Een terechte vraag. India is immers één van die snelgroeiende economische tijgers, die zelfs hier 'onze' staalindustrie komen overnemen. Het hoge opleidingsniveau van de vele ingenieurs en informaticaspecialisten die het land voortbrengt, is wereldberoemd. Moet een Vlaamse organisatie zoals Broederlijk Delen zich dan nog bezighouden met dit land? Kunnen de Indiërs ondertussen niet
zelf hun problemen oplossen?
Wie wat dieper op de complexe realiteit van India ingaat, stoot echter op andere gegevens. In dit dossier verschaffen we u wat meer achtergrondinformatie over zowel het blinkende als het lijdende India. Om de informatie die ons via de media bereikt, te nuanceren. Om India een beetje beter te leren kennen. Een beetje, want het vraagt wellicht een heel leven om het land - of moeten we zeggen het continent - echt te leren kennen.
Sommige cijfers zijn bijzonder sprekend, zoals de gegevens over armoede: 40% van alle armen en 30% van alle ondervoede kinderen ter wereld woont in India. Bijna een derde van alle mensen die hongerlijden zijn Indiër. Op de index voor menselijke ontwikkeling staat India op de 128e plaats (op een totaal van 177). Landen zoals Vietnam, Nicaragua of Botswana doen het beter.
Van deze denderende gegevens schrikken we zelf nog steeds. Voor Broederlijk Delen vormen  ze dan ook een sterke motivatie om onze inzet duidelijk af te lijnen en te kiezen voor de stemlozen in India.

BROEDERLIJK DELEN 2009: INDIA, SUCCESVERHAAL OP WANKELE GRONDEN
De Indiase economie is de voorbije jaren met gemiddeld 8% gegroeid. Dat levert het land een welvarende middenklasse op die groter is dan de hele bevolking van de Verenigde Staten. Samen met andere opkomende landen als China en Brazilië presenteert India zich ook als een ambitieuze speler op het geopolitieke schaakbord van de toekomst. En intussen veroveren Bollywoodfilms, Indiase softwareontwerpers en vegetarische recepten de mondiale culturele markten. Maar wat hebben de Indiërs zelf aan de opvallende groei van hun land?
70% van de 1,2 miljard Indiërs wonen op het platteland. De situatie van honger en ondervoeding is er vandaag erger dan ten tijde van de onafhankelijkheid, en dat komt niet alleen door de wereldwijde voedselcrisis. In de ontwikkelingsindex van de Verenigde Naties staat India op een beschamende 128ste plaats. De groeigigant moet ontwikkelingslanden als El Salvador, de Filippijnen en Gabon laten voorgaan op het vlak dat er echt toe doet voor zijn burgers: de menselijke ontwikkeling.
En hoe ervaren de Indiase burgers het beleid, de realiteit en hun toekomstkansen?

Enkele gegevens over India
Bevolking.
In 2005 werd het aantal Indiërs op 1,134 miljard geschat. Een kleine 30% daarvan leeft in steden en 80% moet overleven met minder dan twee dollar per dag. 250 miljoen Indiërs hebben een daginkomen van niet meer dan 12 roepie, nauwelijks 20 eurocent (1 euro = 61 roepie). Religie. 80% van de Indiërs is hindoe; 14% moslim; 2,3% christen; 1,9% sikh; 0,8%
boeddhist en 0,4% jaïn.
Taal.
22 talen zijn officieel erkend. In totaal zou India 1.652 moedertalen kennen, waarvan 33 door meer dan 100.000 mensen gesproken worden. De grootste talen zijn Hindi, Bengali, Telugu, Marathi en Tamil.
Omvang.
Van noord naar zuid is India 3.214 kilometer lang, van oost naar west is het land 2.933 kilometer breed. De totale landgrens is ongeveer 15.200 kilometer, de totale kustlijn is 7.500 kilometer.
Infrastructuur.
De Indiase spoorwegen zijn goed voor 63.221 kilometer spoor, 1,54 miljoen werknemers en 7.133 stations. Het wegennetwerk bedraagt in totaal 3,34 miljoen kilometer en het wegvervoer groeit jaarlijks met 7 tot 10%. Er zijn 14.500 kilometer bevaarbare
rivieren, kanalen en kreken waarop jaarlijks zo'n 44 miljoen ton cargo vervoerd wordt. India heeft 127 luchthavens, meer dan 400 vliegtuigen en 13.200 vluchten per maand.
Armoede.
De armoedegrens in India is door de overheid vastgelegd op 368 roepie (6 euro) per maand per persoon op het platteland en op 559 roepie (9 euro) in steden. Met dat bedrag zou elke Indiër dagelijks 650 gram graan kunnen kopen. De Indiase regering gebruikt een voedingsnorm van 1.800 calorieën per dag, terwijl het internationale minimum op 2.400 calorieën ligt. Met die norm gemeten zou 87% van de Indiërs onder de armoedegrens vallen.
40% van alle armen en 30% van alle ondervoede kinderen ter wereld woont in India.
Toerisme.
Volgens Conde Nest Traveller is India de meest populaire toeristische bestemming ter wereld. In 2004 stond het land nog op de tiende plaats. Tegen 2010 verwacht India jaarlijks tien miljoen buitenlandse toeristen. Vierhonderd miljoen Indiërs reizen elk jaar in hun eigen land.
Ingenieurs
Jaarlijks studeren er zo'n 200.000 ingenieurs af in India. Dat is dubbel zoveel als in
Europa.
Investeringen.
In het fiscaal jaar 2006-2007 ontving India 21,2 miljard dollar aan buitenlandse investeringen. De eerste helft van 2007 ging het om 11,4 miljard dollar tegen 3,6 miljard dollar in dezelfde periode in 2006.
Klimaatverandering. De CO2-uitstoot per Indiër is 1,2 ton. De gemiddelde Belg stoot jaarlijks 9,7 ton CO2 uit.
Rijk versus arm.
De 10% rijkste Indiërs beschikken over 31 procent van het inkomen, de armste 10% moeten het stellen met 3,6 procent. De veertig rijkste zakenmensen in India zijn samen 170 miljard dollar waard.
Grondstoffen.
India is goed voor de verkoop van 20% van alle gouden juwelen ter wereld. De juwelen- en edelstenenexport is goed voor 17,1 miljard dollar (in 2005).
Communicatie.
In december 2006 waren er 105,4 miljoen gsm-gebruikers in India. Een jaar later was dat al 171,8 miljoen - een groei van 62%. In maart 2008 werden er 8,3 miljoen mobieltjes verkocht in India - dat is viermaal zoveel als het aantal vaste telefoontoestellen in India dertig jaar geleden.

BROEDERLIJK DELEN KIEST VOOR DE STEM VAN DE STEMLOZEN

Broederlijk Delen werkt samen met inheemse volkeren. Zij wonen in het centraal-oostelijk gedeelte van India, met name in enkele districten van de deelstaten Chhattisgarh en Odisha (het vroegere Orissa). Hun leefgebied bestaat uit bosrijke heuvels en land met een rijke ondergrond aan natuurlijke grondstoffen. Maar tegenwoordig is die rijkdom voor hen geen zegen. Integendeel, de controle van de inheemsen over hun natuurlijke rijkdommen, en zelfs hun bestaansrecht, worden steeds meer bedreigd. Broederlijk Delen neemt het samen met zijn partnerorganisaties ter plaatse op voor de bescherming van de cultuur, levenswijze en rechten van de inheemse volkeren.

De inheemse volkeren (ook wel adivasis of tribals genoemd) zijn de oorspronkelijke inwoners van India.
Ze maken ongeveer 8% uit van de bevolking. Er zijn honderden verschillende groepen, met elk een eigen taal, maar 76% van deze bevolking is analfabeet. In de Indiase grondwet wordt naar de inheemsen verwezen met de term scheduled tribes. Die verleent
hen een speciaal statuut, gelinkt aan enkele wetten die positieve kansen bieden.
De huidige agressieve industrialisering veroorzaakt veel landvervreemding en gedwongen verhuizing. De bestaande wetgeving ter bescherming van de rechten van inheemse volkeren blijft vaak dode letter. Zo heeft 80% van de inheemsen geen eigendomstitels van het land dat ze bewerken.

Waarom werkt Broederlijk Delen in India samen met inheemse gemeenschappen?

Omdat zij rijk zijn
De adivasis hebben een rijke cultuur met diepe wortels in het verleden, waarbij het ecologische evenwicht van het woud in stand wordt gehouden. Elke stam heeft ook een dier dat niet gedood mag worden. Spiritualiteit heeft een duidelijke plaats in hun leefwereld. Dat manifesteert zich in een diepe verbondenheid met de natuur en met mensen. Adivasis zijn heel eenvoudig, warmhartig en gastvrij. Zij hanteren principes van gelijkheid en rechtvaardigheid en hebben een heel sterk gemeenschapsgevoel. Leiderschap staat open voor iedereen. Democratie is voor hen zoeken naar consensus.

Omdat zij arm zijn
Vandaag is de situatie van de meeste inheemse gemeenschappen ronduit tragisch. Ooit voorzag het woud hen van alles wat ze nodig hadden om te overleven, maar nu leeft 85% van hen onder de armoedegrens. Die schrijnende situatie is te wijten aan verlies van land en woud, uitzetting zonder afdoende compensaties, uitbuiting als werkkracht,... In naam van de vooruitgang en de
algemene economische ontwikkeling werden de voorbije vijftig jaar naar schatting 40 miljoen mensen verplaatst. 40% van alle gedwongen verhuizingen treft vooral de inheemse gemeenschappen.
Ironisch genoeg zijn de adivasis precies door de economische ontwikkeling in diepe armoede terechtgekomen. Dit doet heel wat vragen rijzen over die ontwikkeling: voor wie en tegen welke prijs vindt ze plaats? Zulke vragen legt Broederlijk Delen samen met zijn partnerorganisaties voor aan de Indiase overheid, projectontwikkelaars en privé-investeerders uit het buitenland. Want de grote
uitdaging is om economische groei te koppelen aan menswaardige ontwikkeling en welzijn voor alle gemeenschappen.

Omdat zij bestaansrecht hebben en wij hun rechten mee kunnen verdedigen
De Indiase grondwet voorziet speciale maatregelen voor de inheemse volkeren ter bescherming van hun land en cultuur1. Zo is er de positieve discriminatie op vlak van onderwijs en tewerkstelling in overheidsdiensten. Meer recente wetten bieden inheemse gemeenschappen recht op lokaal zelfbestuur en kansen op ontplooiing2. De meest recente wet (The Scheduled Tribes and Other Traditional Forest Dwellers Recognition of Forest Right Act) werd goedgekeurd door het Indiase parlement op 15 december 2006. Ze is een overwinning voor de vele inheemse woudbewoners, na een decennialange strijd met het Ministerie van Bosbouw. De wet erkent expliciet het recht van deze gemeenschappen op land en om het woud te beheren voor eigen levensonderhoud.
In de praktijk echter is de correcte toepassing van al deze wetten problematisch, veelal omwille van een gebrek aan informatie. Samen met lokale partnerorganisaties investeert Broederlijk Delen in sensibilisatie en rechtenverzekering van adivasis.

Omdat zij plannen hebben en wij die willen versterken
De inheemse bevolkingsgroepen zijn als achtergestelde groep in de samenleving het minst georganiseerd. Zeker in vergelijking met de kastelozen, bijvoorbeeld, die politiek veel sterker staan. Ze dreigen volledig uit de boot te vallen op het politieke forum, waar zij helemaal niet goed vertegenwoordigd zijn. Broederlijk Delen wil het politieke bewustzijn van de inheemsen mee helpen vergroten, zodat zij van een stemloze bevolkingsgroep veranderen in één die zich laat zien en horen op alle politieke niveaus: in hun dorpen, in de districten, de deelstaten, tot zelfs in het parlement.
Om dat te bereiken draagt Broederlijk Delen bij tot de opbouw en versterking van hun organisaties, netwerking en politiek leiderschap, en vooral ook aan het ondersteunen van de onderhandelingsrol van inheemsen zodat zij hun rechten en belangen beter kunnen verdedigen.


 Tijdens de komende vastentijd willen wij als parochie samen werken, nadenken, praten, zingen en bidden rond het thema van Broederlijk Delen. De werkgroep Broederlijk Delen, de catechese en de Jokri nodigen u van harte op de volgende vieringen uit:

            Zaterdag 28 februari om 17h45: Chaos of kleuren
            Zaterdag 7 maart om 17h45: Slachtoffer of waardigheid
            Zaterdag 14 maart om 17h45: Hebzucht of grenzen
            Zaterdag 21 maart om 17h45: Winstbejag of vruchtbaarheid
            Zaterdag 28 maart om 17h45: Grijpen of Groeien - slotviering broederlijk delen 2009.

Na deze viering is iedereen uitgenodigd om samen een glas chocolademelk of fruitsap te drinken.

Tijdens elk van deze vieringen wordt kort een aspect van Broederlijk Delen toegelicht.
 

 

TILAK HEEFT OOK TALENT
STEUN DE STRIJD VAN DE ARMSTEN IN INDIA

OMHALING BROEDERLIJK DELEN

Uit een rondvraag uitgevoerd bij de medewerkers voor Broederlijk Delen in onze parochie blijkt dat een meerderheid van hen de voorkeur geeft aan het ronddelen van de folders met aanhechting van een stortingsbulletin zonder de gebruikelijke huis-aan-huis collecte zoals dit tijdens de voorgaande jaren het geval was.
Dit jaar zult U dan ook voornoemde folder met stortingsbulletin in uw bus vinden waarbij de mogelijkheid bestaat een bedrag te storten ten voordele van het project Broederlijk Delen (voor giften vanaf 30 € kan een fiscaal attest worden bekomen).
Wij verzoeken U tevens bij de overschrijving de naam van onze parochie St. Amandus Eke te vermelden zodat de herkomst van de giften kan achterhaald worden.
Naar goede gewoonte zullen de bedragen van enkele omhalingen die tijdens de wekelijkse misvieringen in de vastenperiode zullen plaats vinden, eveneens benut worden voor het financieren van het project Broederlijk Delen. Mogen wij ook hier op een milde bijdrage rekenen?
Guy Claus, Kathy, Yves, Boudewijn.

 

terug naar de top

 

 

 

 

GAVERE  ASPER  SEMMERZAKE

BAAIGEM  DIKKELVENNE  VURSTE

 

HET THEMA BROEDERLIJK DELEN: TILAK HEEFT OOK TALENT

Hallo, ik ben Jyoti, dol op India sinds mijn geboorte. Ik heb namelijk Indiase roots.

Dus toen ik vorig voorjaar van Broederlijk Delen het bericht kreeg dat ik als vrijwilligster naar mijn favoriete land mocht vertrekken, werd ik zowat euforisch. Mijn fantasie sloeg op hol. ‘India ... boeiend! Heilige koeien, duizenden geuren en kleuren, tempels in alle formaten, de Himalaya, de Taj Mahal, en ... en ... !’ Maar onmiddellijk daarna verschenen er andere beelden op mijn netvlies. Beelden van extreme

armoede, bedelende kindjes op straat die je smekend aankijken met grote bruine ogen: ‘Roepie?’

Mijn nieuwsgierigheid was gewekt. Ik wilde meer weten over dit fascinerende subcontinent en sloeg aan het lezen. Het verhaal van booming India, een opkomende wereldmacht en één van de tien snelst groeiende economieën ter wereld, riep vragen op. Wie profiteert van die vooruitgang? De ongelijkheden blijven toenemen, de kloof tussen arm en rijk wordt steeds dieper.

Broederlijk Delen stelde me tewerk bij de inheemse volkeren (zie pg. 12 en 13) in het dorp Maulipadar. Zij hebben voortdurend te kampen met discriminatie, maar vechten terug op hun eigen manier. Ik zal bijvoorbeeld Tilak, de vrouw op de campagneaffiche, nooit meer vergeten. Zij heeft mij getoond dat zelfs mensen die in hun eigen samenleving als minderwaardig worden beschouwd, hun dromen en plannen kunnen waarmaken. Tilak heeft zware tijden doorstaan: haar man overleed twaalf jaar geleden en ze verloor vier van haar zeven kinderen op erg jonge leeftijd. Daarbovenop claimden haar schoonouders het land waar zij en haar man destijds op leefden en werkten. Ondanks alles bleef Tilak vechten: ‘Het was heel hard in het begin.

Mijn kinderen waren nog te jong om me te helpen. Gelukkig doen ze dat nu elke dag, bij alle huishoudelijke taken. Zo heb ik meer tijd om voor inkomsten te zorgen. In het bos verzamel ik bladeren en laat die drogen. Ze zijn bestemd voor de sigarettenindustrie.

Ik pluk bamboe, waarvan ik mandjes maak om te verkopen. Samen met andere vrouwen verzamel ik tamarinde en spendeer ik veel tijd aan het verwerken ervan: ontdraden, ontzaden en verpakken, eveneens om te verkopen.’ In wat volgt, neem ik je mee in het fascinerende verhaal van Tilak en haar dorpsgenoten. Een verhaal van hoop en kracht dat ik persoonlijk mocht ervaren.

 

 

VASTENTIJD- BROEDERLIJK DELEN 2009

TILAK HEEFT OOK TALENT

Waar en wie steunen we? Ondanks de huidige economische groeispurt in India zijn uitsluiting, werkloosheid, uitbuiting en plattelandsvlucht er nog alomtegenwoordig. Broederlijk Delen steunt de meest kwetsbare groepen in de samenleving, diegenen die sociaal, cultureel en economisch het meest achtergesteld zijn. In India zijn dat de inheemse volkeren en de dalits of kastelozen.
Wij steunen hen voornamelijk op het platteland, in twee regio’s op het Indiase subcontintent: Zuid-West Orissa en Zuid-Oost Chhattisgarh. In beide gebieden leven veel inheemse volkeren. Beide gebieden bevatten ook veel natuurlijke rijkdommen, waardoor ze erg gegeerd zijn bij de overheid en (inter)nationale bedrijven. Daarnaast bieden we ook steun aan de NDWM, de beweging van huispersoneel.

Twee pijlers

De ondersteuning van de eigen plannen van lokale groepen in India is gebaseerd op twee pijlers. De meeste partnerorganisaties werken rond beide pijlers, al kan de nadruk soms op één ervan liggen.

De eerste pijler is werken aan duurzame plattelandsontwikkeling, de specialiteit van PARDS, en van organisaties als Living Farms, WORD of SEARCH. De landbouw staat voorop, net zoals het oogsten, verwerken en verkopen van de talrijke woudproducten. Via vorming en microkredieten bieden deze organisaties daarnaast ondersteuning bij het opstarten van kleine handeltjes. Zo ontstaat een plattelandseconomie die in handen is van de plaatselijke bevolking.

De tweede pijler is het versterken van goed bestuur. De inheemsen en dalits hebben wettelijk recht op vertegenwoordiging in de gemeenteraden. Maar om gehoord te kunnen worden, moeten ze sterk in hun schoenen staan. Dus is het belangrijk om te werken aan sterke basisorganisaties, met een duidelijke visie. Ook dit is een werkterrein van PARDS, evenals van organisaties als XIDAS en Cenderet-SORC.

 

terug naar de top
 
 
 

 

DE PINTE 

 

In 2009 trekt Broederlijk Delen met de campagne naar India. Dat land heeft één van de snelst groeiende economieën ter wereld. Toch moet meer dan 80% van de bevolking het stellen met minder dan 2 dollar per dag.

Tilak, een vrouw uit een inheemse gemeenschap toont ons hoe inheemse volkeren in India zich organiseren in kleine werkgroepen. Daardoor kunnen ze zorgen voor voldoende voedsel. Ze volgen ook opleidingen en zetten kleine handeltjes op. Ze komen op voor hun rechten en bouwen aan democratie. Zo maken ze het platteland weer leefbaar. Broederlijk Delen helpt hen daarbij: de ondersteuning van de eigen plannen van groepen mensen om armoede en onrecht te bestrijden. Want dat is de beste garantie voor blijvende verandering!

 

Met de parochiale werkgroep “Broederlijk Delen” willen we ook dit jaar onze schouders onder de campagne zetten:

ü      In het weekend van 21 en 22 februari en op aswoensdag worden vastenkalenders verkocht aan de kerkingang. Een kalender kost 2 EURO. De kalender geeft u iedere dag inspiratie en bezinning op de weg naar Pasen.

ü      In het weekend van 28 februari en 1 maart is er een koffiestop in de kerk (na de missen). 

ü      Op zondag 29 maart wordt er terug een solidariteitsbrunch georganiseerd in de refter van de Vrije Basisschool.

ü      In het weekend van 21-22 maart is er het collecteweekend in de kerk.

 

Voor verdere info:

An Defloor, Polderdreef 37, De Pinte, tel. 09/282.80.27

Ann Vandenbussche, Eeuwfeestlaan 50, De Pinte, tel. 09/281.28.11

 

VASTEN

De vasten is een uitgelezen tijd

Om halt te houden

En het dwingend ritme van leven

Of geleefd worden

Te breken,

Om vraagtekens te plaatsen

Bij wat normale gang van zaken heet.

 

Uitgelezen tijd

Om weer op zoek te gaan

Naar zin en betekenis

Van ons bezig zijn.

Om weer grond onder de voeten te krijgen,

Vaste dragende grond om op te staan

En door te gaan,

Geworteld in het oude visioen

Dat zo diep in mensen zit:

Goede schepping,

Vredevolle wereld,

Liefdevolle mens.

 

Uitgelezen tijd

Om wat meer zicht te krijgen

Op de weg die wij te gaan hebben,

En stap voor stap

Met velen samen

Die weg ook gaan.

 

Uitgelezen tijd

Om echt te leven,

Misschien ook wel te her-leven

Naar Pasen toe.

En ook daarna.

 

BROEDERLIJK DELEN - GEBROKEN EENHEID

De veertigdagentijd is een ideale periode om de confrontatie met deze boodschap aan te gaan. We laten ons daarbij helpen door de adivasis, de inheemse volkeren in India waartoe ook Tilak en haar dorpsgenoten behoren.

De adivasis leefden duizenden jaren in harmonie met hun omgeving zonder anderen te onderdrukken en zonder de hun omringende natuur uit te buiten. In hun cultuur is het religieuze, het mentale en het materiële als één organisch geheel. Ze beschouwen zichzelf als deel van de levende, door God geschapen natuur. Volgens hen kan je de natuur – het woud – niet exploiteren of vernietigen zonder jezelf en je nageslacht te schaden. Deze ziens- en levenswijze drukken ze uit in hun mythische verhalen, rituelen en liederen. Gedurende vele eeuwen maakte deze holistische (- een op heelheid en samenhang afgestemde) levensbeschouwing en levensstijl het hen mogelijk om in balans te leven met het woud en de gemeenschap. Hun leven is diep doordrongen van een bewuste nederigheid, eenvoud en verbondenheid met al wat leeft.

De voorbije decennia werden de adivasis op een bijzonder harde manier geconfronteerd met de logica van het vooruitgangsdenken en met een economische ontwikkeling naar Westers model.

Hun voorouderlijke wouden werden ingepikt voor de houtkap, plantages, stuwdammen, industrieën en mijnbouw. Als ze al niet verplicht moesten verhuizen naar andere streken, werd hun levenswijze toch grondig overhoop gehaald. Het woud leverde niet langer alles wat ze nodig hadden om van te leven. Noodgedwongen moesten ze overschakelen op weinig rendabele landbouw buiten het bos. De schatbewaarders van het woud werden veroordeeld tot de bedelstaf.

Maar toch, zoals op talloze plekken op aarde, weigeren ook deze culturen om ten onder te gaan. De inheemse volkeren verdedigen hardnekkig hun levenswijze en hun rechten op hun voorouderlijke gebieden. Ze vragen respect voor hun waardigheid, hun traditionele kennis, hun spiritualiteit.

 
 

terug naar de top

 

 

 

 

ZEVERGEM

PAROCHIE ZEVERGEM STEUNDE DE ACTIE BROEDERLIJK DELEN MILD

Soms krijgen we de vraag hoeveel omhalingen in de kerk opbrengen. Om de nodige feedback naar alle geïnteresseerden te geven, publiceren we hieronder graag de cijfers:

- De getuigenis over de vrouwen in Guinée door Jeanine Schollaert in onze kerk bracht met de aansluitende actie Koffiestop 270,00 EUR op.

- De eerste omhaling voor Broederlijk Delen leverde afgerond (naar boven uiteraard!!) 305,00 EUR op.

- De tweede omhaling tikte af op 325,00 EUR.

Dank aan allen die mild bijdroegen tot de totale som van 900,00 EUR die in naam van onze parochie aan de actie Broederlijk Delen wordt overgemaakt.

 

BROEDERLIJK DELEN 2009: INDIA

 

 

India heeft één van de snelst groeiende economieën ter wereld. Toch moet meer dan 80% van de bevolking het stellen met minder dan 2 dollar per dag. De kloof tussen arm en rijk is enorm groot.
Hoewel er wetten zijn om de meest achtergestelde bevolkingsgroepen vooruit te helpen, worden die in de praktijk maar zelden toegepast. De partnerorganisaties die Broederlijk Delen steunt in India werken met kastelozen en inheemse volkeren, twee bevolkingsgroepen die helemaal onderaan de maatschappelijke ladder staan en dagelijks te kampen hebben met discriminatie en ongelijke kansen.

Tijdens de komende vastentijd willen wij als parochie samen werken, nadenken, praten, zingen en bidden rond het thema van Broederlijk Delen. De Liturgische Werkgroep nodigt u van harte op de vieringen uit!

 

 

 

 

 

 

VEERTIG TIPS VOOR DE VEERTIGDAGENTIJD

 

1          Wat je weggeeft, verlies je niet.

2          Geen tijd. Kom nou.

3          Verwacht niet teveel; de ander is ook maar een mens.

4          Van vriendelijke woorden slijt je tong niet.

5          Beleefd zijn is geen schande.

6          Laat een ander anders zijn en blijven.

7          Lachen mag van God.

8          Hoe drukker, hoe meer tijd.

9          Kruip niet weg als men je nodig heeft.

10        Als je vreugde wil vermenigvuldigen moet je haar delen.

11        Hopen kost hetzelfde als wanhopen, het levert alleen meer op.

12        Deel zonder voordeel, geef eerst de ander.

13        Verbetering doet veel, aanmoediging doet meer.

14        Een kans is als een klapstoel, als je hem niet vasthoudt zit je ernaast.

15        Onze geest is als een parachute. Hij werkt alleen als hij open is.

16        Zie dankbaar terug en vertrouwend vooruit.

17        Vaak maakt men zich beter verstaanbaar door minder te spreken.

18        Deel je geluk en het wordt groter.

19        Moed groeit door te durven, vrees door uit te stellen.

20        Bloemen zijn om mooi te zijn, mensen om goed te zijn.

21        Geen mens ziet meer dan waar hij op let.

22        Het meeste plezier van zijn geld heeft hij, die er het beste buiten kan.

23        Er is voor ieder mens een stukje hemel, als we er geen hel van maken.

24        Beter thuis vriendelijk zijn dan op een afstand wierook branden.

25        Wat je aanpakt valt mee, wat je uitstelt weegt zwaar.

26        Als je de waarheid vertelt hoef je niets te onthouden.

27        Wie ben ik dat ik mag veroordelen?

28        Sla je zorgen aan stukken, bij stukjes en beetjes kun je ze aan.

29        Steeds opnieuw beginnen, dat is levensmoed.

30        Schuif de tekorten van jezelf niet door naar anderen.

31        Opstaan voor iemand, misstaat niemand.

32        Niemand wordt groot door anderen te kleineren.

33        Het enige verlies dat je niet goed kunt maken, is de tijd verloren laten gaan.

34        Overdrijf je zorgen niet. Veel drijft over!

35        De vraag is niet: wat moet ik geven? De vraag is: wat mag ik overhouden.

36        Geduld slaat een brug over de diepste wateren.

37        Honderd gram hulp is beter dan een kilogram goede raad.

38        Wie vrienden wil hebben, moet zelf een vriend zijn.

39        Oordeel niet over dingen, waarvan je alleen de echo en de schaduw kent.

40        Je kan - als je maar durft.

 

STOP EVEN VOOR DE KOFFIE OMDAT HET ZUIDEN PLANNEN HEEFT

Iedereen is van harte welkom op de koffiestop die in onze parochiekerk georganiseerd wordt op zondag 8 maart 2009. Na de hoogmis van 9.30u. nodigen we je uit om een kopje koffie mee te drinken. De opbrengst gaat integraal naar de actie Broederlijk Delen. Tot dan!

 

BROEDERLIJK DELEN 2009

In 2009 trekt Broederlijk Delen met de campagne naar India. Dat land heeft één van de snelstgroeiende economieën ter wereld. Toch moet meer dan 80% van de bevolking het stellen met minder dan 2 dollar per dag.

Tilak, een vrouw uit een inheemse gemeenschap toont ons hoe inheemse volkeren in India zich organiseren in kleine werkgroepen. Daardoor kunnen ze zorgen voor voldoende voedsel. Ze volgen ook opleidingen en zetten kleine handeltjes op. Ze komen op voor hun rechten en bouwen aan democratie. Zo maken ze het platteland weer leefbaar. Broederlijk Delen helpt hen daarbij: de ondersteuning van de eigen plannen van groepen mensen om armoede en onrecht te bestrijden. Want dat is de beste garantie voor blijvende verandering!

  

Met de parochiale werkgroep “Broederlijk Delen” willen we ook dit jaar onze schouders onder de campagne zetten door de verkoop van vastenkalenders en door het organiseren van een collecteweekend in de kerk.

 

Voor verdere info:

Godelieve Van de Walle - tel. 09/385.47.14

 

terug naar de top

 

 

 

 

DEURLE 

SINT-MARTENS-LATEM

VEERTIGDAGENTIJD

Een heilige tijd in voorbereiding op het grote paasmysterie van de Heer, zijn lijden, kruisdood en verrijzenis. Een tijd van bezinning en gebed, van verdieping in ons leven.

Tezelfdertijd focussen wij op Broederlijk Delen. Een project in India krijgt onze aandacht.

VEERTIG DAGEN. KANS TOT HELING.

GROEIEN NAAR HEELHEID

 

Elk jaar opnieuw deze kans en uitdaging: veertig dagen, met zicht op Pasen, tijd nemen om het overtollige weg te gooien en vast te houden wat toekomst en leven in zich draagt. Veertig dagen jezelf tijd gunnen om alles op een rijtje te zetten: je levensstijl, je relaties met anderen, je engagementen, je waarden en idealen, je geloof. Is dit niet echte luxe?

 

De tijd is rijp. Keer je leven om.

Toen hij nog voorzitter van Broederlijk Delen was, schreef Jan Dumon: "De gedachte dat wij met onze huidige beschaving in belangrijke aspecten op een doodlopend spoor zitten is voor ons meestal onuitstaanbaar en dus ondenkbaar. Deze beschaving wordt als het ware aangedreven door de onstuitbare logica van steeds meer en groter, steeds sterkere topprestaties en concurrentie van allen tegen allen, steeds meer onze eindigheid ontvluchten in de verbetenheid om alles zelf te maken en te regelen en vooral het tot koopwaar maken van werkelijk alles en allen.

Maar naar eeuwenoude wijsheid, door vele beschavingen in de loop der eeuwen opgedaan, en ook naar Bijbelse overtuiging, heeft deze logica de toekomst niet voor zich. Het zou voor onze eigen toekomst wel eens van vitaal belang kunnen zijn om van diegenen "die nog zover niet zijn" te leren hoe het met ons verder moet."

 

Gebroken eenheid

De veertigdagentijd is een ideale periode om de confrontatie met deze boodschap aan te gaan. We laten ons daarbij helpen door de adivasis, de inheemse volkeren in India waartoe ook Tilak en haar dorpsgenoten behoren.

De adivasis leefden duizenden jaren in harmonie met hun omgeving zonder anderen te onderdrukken en zonder de hun omringende natuur uit te buiten. In hun cultuur is het religieuze, het mentale en het materiële als één organisch geheel. Ze beschouwen zichzelf als deel van de levende, door God geschapen natuur. Volgens hen kan je de natuur - het woud - niet exploiteren of vernietigen zonder jezelf en je nageslacht te schaden. Deze ziens- en levenswijze drukken ze uit in hun mythische verhalen, rituelen en liederen. Gedurende vele eeuwen maakte deze holistische (= een op heelheid en samenhang afgestemde) levensbeschouwing en levensstijl het hen mogelijk om in balans te leven met het woud en met de gemeenschap. Hun leven is diep doordrongen van een bewuste nederigheid, eenvoud en verbondenheid met al wat leeft.

De voorbije decennia werden de adivasis op een bijzonder harde manier geconfronteerd met de logica van het vooruitgangsdenken en met een economische ontwikkeling naar Westers model. Hun voorouderlijke wouden werden ingepikt voor houtkap, plantages, stuwdammen, industrieën en mijnbouw. Als ze al niet verplicht moesten verhuizen naar andere streken, werd hun levenswijze toch grondig overhoop gehaald. Het woud leverde niet langer alles wat ze nodig hadden om van te leven. Noodgedwongen moesten ze overschakelen op weinig rendabele landbouw buiten het bos. De schatbewaarders van het woud werden veroordeeld tot de bedelstaf.

Maar toch, zoals op talloze plekken op aarde, weigeren ook deze culturen om ten onder te gaan. De inheemse volkeren verdedigen hardnekkig hun levenswijze en hun rechten op hun voorouderlijke gebieden. Ze vragen respect voor hun waardigheid, hun traditionele kennis, hun spiritualiteit.

 

WAT DOET BROEDERLIJK DELEN IN INDIA?

Ondanks de huidige economische groeispurt in India zijn uitsluiting, werkloosheid, uitbuuiting en plattelandsvlucht er nog alomtegenwoordig. Broederlijk Delen steunt de meest kwetsbare groepen in de samenleving, diegenen die sociaal, cultureel en economisch het meest achtergesteld zijn. In India zijn de inheemse volkeren en de dalits of kastelozen.

Wij steunen hen voornamelijk op  het platteland, in twee regio's op het Indiase subcontinent: Zuid-West Orissa en Zuid-Oost Chhattisgarh. In beide gebieden leven veel inheemse volkeren. Beide gebieden bevatten ook veel natuurlijke rijkdommen, waardoor ze erg gegeerd zijn bij de overheid en (inter)nationale bedrijven.

 

Twee pijlers

De ondersteuning van de eigen plannen van lokale groepen in India is gebaseerd op twee pijlers.

De eerste pijler is werken aan duurzame plattelandsontwikkeling, de specialiteit van PARDS en andere organisaties. De landbouw staat voorop, net zoals het oogsten, verwerken en verkopen van de talrijke woudproducten. Via vorming en microkredieten bieden deze organisaties daarnaast ondersteuning bij het opstarten van kleine handeltjes. Zo ontstaat een plattelandseconomie die in handen is van de plaatselijke bevolking.

De tweede pijler is het versterken van goed bestuur. De inheemsen en dalits hebben wettelijk recht op vertegenwoordiging in de gemeenteraden. Maar om gehoord te kunnen worden, moeten ze sterk in hun schoenen staan. Dus is het belangrijk om te werken aan sterke basisorganisaties, met een duidelijke visie.

 

Steun is meer dan hulp aan individuele projecten

Broederlijk Delen kiest voor de uitbouw van een stevig partnernetwerk in een beperkte regio. Zo kunnen organisaties samenwerken en elkaars werking verstevigen. Om dit vlot te laten verlopen, hebben we in India een lokale medewerker (steunpunt), Monojeet Ghoshal. Hij ondersteunt de partnerorganisaties en organiseert de onderlinge dialoog. Via workshops leren ze van elkaars successen en tegenslagen.  Zo stelde de NDWM in november 2007 haar werking uitgebreid voor aan de plattelandsorganisaties. Interessante informatie voor wie een halt wil toeroepen aan de mensenhandelaars in de dorpen.

 

Project 2009

Jouw steun via Broederlijk Delen is meer dan een geldtransfer naar één project. We organiseren ook uitwisseling van ervaring en kennis met en tussen onze partnerorganisaties: samen staan ze sterker. Bovendien voeren we acties over de internationale oorzaken van armoede. Allemaal als steun aan de eigen plannen van het Zuiden.

In het weekend van  21 en 22 MAART is er een  EERSTE KANS OP BROEDERLIJK DELEN.

"Steun de strijd van de armsten in India".

 

 

BROEDERLIJK DELEN 2009

 

In 2009 trekt Broederlijk Delen voor zijn campagne naar India. Dat land heeft één van de snelst groeiende economieën ter wereld. Toch moet meer dan 80 % van de bevolking het stellen met minder dan 2 dollar per dag.

Tilak, een vrouw uit een inheemse gemeenschap, toont ons hoe inheemse volkeren in India zich organiseren in kleine werkgroepen. Daardoor kunnen ze zorgen voor voldoende voedsel en woudproducten verkopen. Ze volgen opleidingen en zetten kleine handeltjes op. Ze komen op voor hun rechten en bouwen aan democratie. Zo maken ze het platteland weer leefbaar. Broederlijk Delen ondersteunt hen daarin, onder andere via de organisatie PARDS.

Vaak wagen mensen op het platteland de sprong naar de stad, in de hoop op een beter leven. Maar in de anonimiteit van de stad komen ze vaak terecht in situaties van uitbuiting en misbruik. De beweging van huispersoneel - de National Domestic Workers' Movement (NDWM) - komt op voor hun rechten en lobbyt voor een menswaardig bestaan.

Ontwikkeling is méér dan een beter leven voor individuele mensen. De dynamiek van de groep is een eerste voorwaarde voor duurzaam resultaat. Broederlijk Delen laat groepen mensen in het Zuiden hun eigen plannen uitvoeren in hun strijd tegen armoede en structuren van onrecht. Mensen beslissen zelf voor welke problemen ze een oplossing willen. Ze bedenken die oplossingen ook zelf. Alleen zo zijn ze aangepast aan hun context.

 

Ook wij kunnen deze actieS ondersteunen. Op Palmzondag krijgen wij een tweede kans om bij te dragen in hun strijd tegen armoede en onrecht, om echt Broederlijk te Delen.

 

 

 

terug naar de top

 

 

 

 

BEZINNINGSTEKSTEN

terug naar de top