ST.MARTENS-LATEM EN DEURLE:
GUIDO 20 JAAR DIAKEN
Viering in de St. Martinus parochie van St. MARTENS-LATEM
Zondag 10
december 2006 was er een speciale viering om het 20 jarig diaconaat van Guido
te gedenken. Vele parochianen wilden daarbij aanwezig zijn, want geen stoel
bleef nog vrij. Het Gregoriuskoor zorgde voor de muzikale opluistering met
aangepaste gezangen, o.a. meerstemmige adventsliederen uit het nieuwe zangboek
"Zingt Jubilate". Bij het einde van de eucharistieviering werden dankwoorden
uitgesproken door Dr Jan Bouckaert namens de Kerkraad, en Johan Van den Sande
namens de Parochieploeg en werden geschenken aangeboden. Namens de parochie
ontving Guido een passend en nuttig geschenk: een stool die hij in de toekomst
zal dragen bij het toedienen van het H. Doopsel.
Nadien was er
een receptie waar, bij een hapje en een drankje, nog gezellig verder gepraat en
gevierd werd.
Bij bovenstaande
tekst horen volgende foto's:
EEN WOORDJE
VAN GUIDO
10 december 2006
Een mooie
zonnige zondag met een hartelijke dankviering om 20 jaar diaken zijn.
Zo'n feestelijke
viering kan nooit los gezien worden van het eigenlijke doel van ons mens zijn:
God dienen in de medemens. In mijn homilie heb ik verwezen naar het beeld dat
God zich van de mens voorstelt: plaatsbekleder zijn van Hem in de wereld.
Zoals Christus dat is geweest.
Iedere mens is
dus geroepen om mens te worden naar gelijkvormigheid met Christus.
In de afgelopen
jaren heb ikzelf mijn kleinkinderen mogen dopen en de zovelen hier in deze
parochie. Vaak denk ik aan hun toekomst, hoe ze hun persoonlijkheid zullen
ontplooien en hun talenten benutten om hun plaats in de maatschappij te
vinden. Ik denk daarbij ook aan wat onzichtbaar gebeurt in de
doopplechtigheid: God raakt dit mensenkind aan met grote tederheid en vol
verwachting. Vanaf dan is de grote vraag: welk antwoord zal deze mens geven?
Vanuit dit
gegeven hebben we in de voorbeden gevraagd om:
- jonge mensen
die openstaan voor dit ideaal;
- innerlijke
sterkte voor jonge ouders om voor te leven;
- rust en vrede
voor allen voor wie het leven zwaar is.
In de komende
tijd hoop ik mijn taak verder te zetten op het terrein van verkondiging,
liturgie en zorg voor de medemens.
Graag wil ik nog
dank zeggen voor elke lieve attentie en geschenk. Dank aan de pastoor, de
voorzitters en de leden van de kerkraad van Latem en Deurle en de
parochieploegen van beide parochies.
Op deze viering
verwijst natuurlijk veel naar mij; maar een diaken staat niet alleen, in de
kerk en tijdens de receptie voelden Magda en ikzelf: we weten ons gedragen
door velen.
Dank daarvoor
aan de gemeenschap van Latem en Deurle.
Guido
Viering in de St.
Aldegondis parochie in DEURLE.
Ook in de parochiekerk van Deurle werd
het 20-jarig diaconaat van Guido gevierd. Door Mevrouw Gonda De Jaeger werd de
feestrede uitgesproken namens de Sint-Aldegondisparochie.
De foto's
gemaakt door Mevr. Rouaen getuigen van de mooie viering in de Sint-Aldegondiskerk.
U kan de tekst
lezen van de feestrede van Gonda De Jaeger, namens de
Sint-Aldegondisparochie.
Guido,
Diaken Guido,
Van harte
proficiat om 20 jaar trouwe diaconie.
Wat is nu diaken
zijn?
Ik weet dat het
diakenambt reeds ten tijde van Paulus bestond. Ik heb in het register van mijn
bijbel het woord diaken opgezocht en vond zo vier teksten waarin sprake is van
diakens. Ik citeer uit de Handelingen van de Apostelen 6,3-6:
Keuze van
diakens. "In die tijd, toen het aantal leerlingen steeds toenam, begonnen de
Hellenisten tegen de Hebreeën te morren, omdat bij de dagelijkse ondersteuning
en hulpverlening hun weduwen achtergesteld werden. De twaalf riepen nu de
leerlingen in vergadering bijeen en zeiden: "Het past niet dat wij het woord
Gods verwaarlozen door de zorg voor de ondersteuning. Ziet dus uit broeders,
naar zeven mannen uit uw midden, van goede faam, vol van geest en wijsheid.
Hen zullen we dan met dit ambt bekleden, terwijl wij onszelf zullen blijven
wijden aan het gebed en de bediening van het woord. Dit voorstel vond
instemming bij de gehele vergadering en ze kozen Stefanus, een man van geloof
en heilige geest en nog zes waardige mannen. Deze werden aan de apostelen
voorgedragen die na gebed hun de handen oplegden."
De eerste
diakens waren dus helpers van de apostelen die als taak hadden zorgend
dienstbaar te zijn voor de weduwen, de wezen, de zwakken in de maatschappij.
Zij beoefenden vooral caritatieve werken.
Er waren ook
diaconessen. Ten bewijze dit citaat uit de brief van Paulus aan de Romeinen
16,1-2. "Ik beveel u onze zuster Febe aan, diacones van de gemeente Kénchreae…
Ze is voor velen, en met name ook voor mij, een echte beschermengel geweest."
Door de eeuwen
heen hebben de oosterse kerken het diakonaat steeds gehandhaafd in
tegenstelling tot de Latijnse kerk waar het ambt verdween. Maar, sinds het
tweede Vaticaans concilie (1962-1965) heeft de Latijnse kerk het diaconaat
"als een eigen en blijvende hiërarchische rang" hersteld. Dit permanente
diaconaat dat ook aan gehuwde mannen wordt verleend, is een belangrijke
verrijking ten dienste van de katholieke kerk.
In de
"Catechismus van de katholieke kerk" lees ik: "Het komt aan de diakens toe om
o.a. de bisschop en de priesters bij te staan in de viering van de heilige
mysteries, vooral de eucharistie, de communie uit te reiken, te assisteren bij
een huwelijk en het in te zegenen, het evangelie te verkondigen en te preken,
kerkelijke uitvaarten te leiden en zich te wijden aan liefdewerken van
allerlei aard."
Met deze
achtergrond komen we nu terug bij onze diaken Guido.
Guido, je bent
een gehuwd man, vader van vier kinderen, twee zonen en twee dochters en opa
van 7 kleinkinderen. Je hebt je beroep als leraar, later als werkmeester,
uitgeoefend bij mentaal gehandicapten in de Sint-Jozefsschool te Gent,
bestuurd door de Broeders van Liefde. Invloeden van het gezin, van de
werkomgeving, van vrienden, van lectuur - wie zal het zeggen - deden in jou
het verlangen groeien naar het diaconaat. Guido, zoals Stefanus, geroepen tot
het Diaconaat. Je was 43 jaar toen je elke week de avondcursussen begon te
volgen. Je vrouw volgde de vorming mee, dat moest toen van de kerk. Magda
moest immers achter je keuze staan en je kunnen steunen.
Na drie jaar
studie en degelijke voorbereiding kon je dan, net zoals de eerste diaken
Stefanus, de handen worden opgelegd. De wijding in de kathedraal te Gent
gebeurde in een passende plechtigheid op 30 november 1986. Door de
handoplegging van de bisschop op je hoofd en het specifieke wijdingsgebed,
waarin God gevraagd wordt om de uitstorting van de heilige Geest én de gaven
die eigen zijn aan het ambt, werd je tot diaken gewijd. Twee pas gewijden
versterkten de groep diakens en konden enthousiast aan de slag. In totaal zijn
er nu in het bisdom Gent een tachtig diakens, in België ongeveer vijfhonderd.
Je bleef voor je
gezin zorgen, Guiido, je behield je beroepstaak en vervulde daarnaast het ambt
van diaken. Door de bisschop werd je aangesteld als diaken van de
Sint-Martinusparochie te Latem en toen Deurle geen residerende pastoor meer
kreeg, wilde je samen met de pastoor van Latem ook dienstbaar zijn in Deurle.
Onder het
pastoraal gezag van uw bisschop worden je belangrijke functies toebedeeld. De
diaconie is wel onderscheiden, maar niet te scheiden van verkondiging en
liturgie. Deze drie taken worden je toevertrouwd.
Verkondigen
doe je vooral door je zorgvuldig voorbereide homilieën die de
evangelielezingen verduidelijken. Je vertaalt ze voor onze tijd en je geeft
ons uitnodigende tips om betere christenen te worden.
In de
liturgie vinden we je naast de priester aan het altaar bij de
eucharistieviering en je deelt communie uit. Als diaken draag je de stool
links over de schouder, anders dus dan de priester.
- Je verzorgt
gebedsdiensten in de parochies met Allerheiligen, Allerzielen en in de Goede
week.
- Je doopt de
kinderen van Latem en vervangt de pastoor daarvoor in Deurle indien nodig.
Over meer dan 400 kinderhoofdjes heb je doopwater laten vloeien. An, Lies,
Bart, Koen en zovele anderen heb je het witte doopkleed opgelegd. Je hebt
gebeden met ouders, peters en meters. Je hebt meegeleefd met honderden jonge
ouders, hen gefeliciteerd, gedeeld in hun vreugde.
- In het
crematorium in Lochristi heb je drie jaar vrijwillig dienst gedaan. Je hebt er
gebedsdiensten geleid en veel mensen gesteund en getroost.
In de
diaconie, eigenlijk je meest typische taak, durf ik jou "een straatloper"
noemen, omdat je mensen in nood opzoekt. De werken van barmhartigheid en
liefdadigheid beoefen je dagelijks en dikwijls ongezien. Je wil de mensen
nabij zijn in lief en leed met een luisterend oor, een aanmoedigend woord, een
waardevolle raad en een vurig gebed. Daarom krijgen ook de zieken je volle
aandacht. Wekelijks bezoek je de parochianen van de beide parochies in de
kliniek Maria Middelares. En als je op de hoogte bent van zieken in het U.Z.,
de Bijloke, Sint-Lucas, en Sint-Vincentius in Deinze, kan men jou daar ook
verwachten. De wet op de privacy maakt het nu wel wat moeilijker, je krijgt de
lijsten immers niet meer in de ziekenhuizen.
Tenslotte heb je
nog je zitje in dekenale en parochiale bijeenkomsten. Het zijn vergaderingen
waarin je jouw stem laat horen. Dit alles maakte je waar, Guido, naast je
beroep, tot je in 2004 met pensioen ging. Maar diaken blijf je in de
Sint-Martinusparochie, in de Sint-Aldegondisparochie en daar zijn we je
dankbaar voor.
Guido,
We hopen dat je
een diaken blijft
- die vol van
geest en wijsheid - zoals Stefanus - hoop wekt en warmte uitstraalt;
- die begaan
blijft met wat er dichtbij en veraf gebeurt en zich inzet voor een
menswaardige wereld;
- die onze
geloofsgemeenschap oproept tot een voortdurende aandacht voor al wie het
moeilijk heeft in de samenleving;
- die door zijn
engagement getuigenis aflegt van de levende Heer en Gods liefde tastbaar
maakt;
- die - zoals
Febe - door woord en daad onze beschermengel wil zijn.
Om te eindigen
neem ik de groet over van Paulus aan alle christenen te Filippi met hun
bisschoppen en diakens, nu gericht aan alle christenen van Deurle met hun
pastoor Eric Dhont en hun diaken Guido:
"Genade voor u
en vrede vanwege God onze Vader en de Heer Jezus Christus."
Gezonden om te
dienen, Guido!
Moge Gods zegen
je vergezellen op al je wegen. Daarvoor bidden we.
In naam van de
Sint-Aldegondisparochie, met onze oprechte dank en gelukwensen, bieden we jou
dit geschenk aan.
Gonda De Jaeger.