BEZINNING BIJ DE NEGENTIENDE ZONDAG DOOR HET JAAR

MIDDEN IN DE STORM

Van oudsher heeft de christelijke overlevering in het bootje midden in de storm een beeld gezien van de Kerk. Wij, kerkmensen vandaag, hebben dezelfde angst als de apostelen die riepen: "Heer, red ons want wij vergaan". Voor ons kan dit verhaal een bemoediging betekenen want het wijst op een reddende aanwezigheid temidden van de storm. Wij vandaag, zoals de apostelen toen, kijken teveel naar de storm en te weinig naar de reddende nabijheid van de Heer. Paus Johannes XXIII zei: "Voor sommigen is de moderne wereld puur verderf. Ze zeggen dat deze eeuw nog slechter is dan de vorige eeuwen. Wij voelen ons verplicht niet in te stemmen met die profeten van het onheil". De Kerk heeft al veel stormen doorgemaakt. Zij is versterkt te voorschijn getreden na de eerste christenvervolgingen. Zij heeft de volksverhuizingen doorstaan, terwijl een hele cultuur ten onder ging. Zij heeft de bedreiging van Turken weerstaan en trad versterkt te voorschijn uit het modernisme. Zij zal ook deze tijd van godsverduistering en materialisme te boven komen... als wij vertrouwen durven stellen in de reddende nabijheid van de Heer. Als wij..., want van ons wordt iets gevraagd.

De eerste stap die Jezus van ons verwacht is dat wij de veiligheid van ons eigen bootje durven verlaten, onze eigen zekerheden prijsgeven. Jezus komt over het water naar ons toe op een ogenblik dat wij het niet vermoeden. Wij denken dat de zinkende Petrus naar Jezus ging maar wij vergeten dat het Jezus was die naar Petrus kwam om hem de reddende hand te reiken. Wij hoeven de Kerk niet te redden. Paus Johannes XXIII vertelt hoe hij de eerste nachten van zijn pontificaat niet kon slapen vanwege de vele zorgen. Op een nacht droomde hij dat Jezus hem verscheen en vroeg: "Wie is het die de Kerk moet besturen, ben jij het of ben ik het?" Johannes had het begrepen en sindsdien kon hij weer rustig slapen. Ook wij kunnen rustig het kerkgebeuren in deze tijd volgen als wij geloof hebben in de Heer. Ik denk aan het woord van de profeet Jesaja die de ondergang van de tempel van Jeruzalem moest meemaken. Hij zei tot het bedrukte volk: 'Blijf niet staren op wat vroeger gebeurde. Sta niet stil bij het verleden. Ik, zegt de Heer, ga iets nieuws beginnen. Het is al begonnen, merk je het niet?' Ik denk dat we vandaag op hetzelfde punt staan. Er is al iets nieuws begonnen, wij kunnen het zien. Kijk naar wat er te gebeuren staat: de verscheurde Kerken vinden elkaar terug, de Roomse Kerk wordt een wereldkerk, een Kerk die dient. De klerikale Kerk wordt het Godsvolk onderweg en de triomfalistische Kerk wordt een herberg voor allen die verdrukt, arm en ontheemd zijn. Wees niet bang! De stromingen van de tijd en de storm van onverschilligheid kunnen ons angst aanjagen, totdat... wij ¦weten dat ook deze tijd de belofte inhoudt: Ik ben er bij. Dat is de boodschap van deze zondag: Wees niet bang, vergeet het niet... Ik ben er ook nog.