EKE: Z.E.H. VAN OOTEGHEM WORDT 100 JAAR
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
HOMILIE BIJ DE 100e VERJAARDAG VAN Z.E.H. VAN OOTEGHEM
Goede vrienden, wat is er de laatste 20 jaar allemaal niet veranderd!
Op technisch en wetenschappelijk vlak: de GSM bvb. is niet meer weg te denken, de geneeskunde verlegt razendsnel haar grenzen, enz... Maar niet alleen het kunnen van de mens is veel veranderd; ook de mens zelf, zijn zeden en gewoonten zijn op 20 jaar tijd totaal omgeslagen. Alles moet kunnen, wat ik kan, mag ik ook, alles is toegelaten, normen en waarden vervagen, als ik maar mag doen wat ik wil!
Kunt ge u voorstellen wat er op 100 jaar is veranderd? Pastoor Van Ooteghem werd geboren op 2f april 1908, op het feest van de Heilige Catharina van Siërra, de heilige die ertoe heeft bijgedragen dat de pausen wegtrokken uit Avignon en terugkeerden naar Rome.
Meneer Van Ooteghem beleefde dus 2 wereldoorlogen, groeide op in een wereld waar er geen radio was, telefoon, TV of auto, ofwel moest het nog worden uitgevonden, ofwel was het enkel bestemd voor de zeer rijke bevolking.
In die tijd ging een jonge Abel Van Ooteghem naar het seminarie. Jonge priesters van 70, 80 jaar vertellen mij over het regime toen: men mocht niet bij elkaar op de kamer komen; als men ging wandelen, was het altijd met 3, (nooit met 2, laat staan alleen), wie in de stad betrapt werd zonder kenmerkende priesterhoed kon strenge sancties verwachten! En toen op 11 oktober 1962 opende de hartelijke paus Johannes XXIII het Tweede Vaticaans Concilie: 2540 bisschoppen van over de hele wereld kwamen tot in 1965 regelmatig in Rome samen om de Kerk op dezelfde golflengte te krijgen van de toenmalige maatschappij. Alles werd er in vraag gesteld!
De hele Kerk veranderde: uiterlijk: de soutane was niet langer verplicht, het altaar werd in het midden geplaatst, de preekstoel werd een stuk antiek, het Latijn werd vervangen door de volkstaal, enz.
Maar ook het innerlijk van de Kerk werd grondig dooreen geschud. Eeuwenoude dogma's werden opnieuw uitgelegd: de verrijzenis, de maagdelijkheid van Maria, de onbevlekte ontvangenis, de betekenis van de Eucharistie, alles werd aan een grondig onderzoek onderworpen. Eeuwenoude zekerheden begonnen te wankelen. Vele priesters traden uit!
Dat alles heeft pastoor Van Ooteghem doorstaan als een onwrikbare rots in de branding in wat voor hem woelige en soms choquerende tijden moeten zijn geweest.
Op 3 september 1985 ging hij als pastoor van Machelen op rust en kwam hier in Eke wonen. Meneer Dhaese was hier toen pastoor. Ze hadden elkaar leren kennen als onderpastoor in Zwijnaarde in de periode 1945 - 1958. De huishoudster van meneer Dhaese, Gaby, was trouwens de zuster van de huishoudster van meneer Van Ooteghem, Jacqueline. (Jacqueline, gij komt later nog aan de beurt, ik ben u niet vergeten).
Toen, op 23 augustus 1995, werd hier een snotneus van 35 jaar als pastoor benoemd. De grenzen werden afgetast, eerst misschien langs weerszijden wat met schrik en wantrouwen, maar al vlug bleek dat het gemeenschappelijke doel gelijk was! Zo bidden en werken "oud en jong" nu al 13 jaar samen.
Steeds kan ik rekenen op zijn gebed en goede raad. Wie vroeger probeerde meneer Van Ooteghem op te stoken tegen mij Kwam bedrogen uit. Solidariteit en collegialiteit zijn voor hem 2 van die oude waarden!
De lezingen van deze 6e paaszondag kunnen niet beter het priester zijn van onze jarige belichten!
"Als gij mij liefhebt zult gij mijn geboden onderhouden! "Vanuit zijn onvoorwaardelijke liefde voor Jezus en zijn Kerk is pastoor van Ooteghem vanaf het begin trouw geweest aan de principes van het evangelie en de Kerk: luisterbereid voor ieder die er om vroeg, biddend voor alle mensen, dagelijks de eucharistie opdragend, ook nu nog elke dag in deze kerk.
Het doet hem dan ook veel pijn te zien dat zich de laatste jaren opnieuw voltrekt wat in het evangelie staat, namelijk" dat de wereld niet openstaat voor de Geest van de waarheid omdat de wereld de Geest niet kent of ziet". Pijn dat velen rondom hem het gebed, de parochie en de eucharistie hebben laten vallen!
Heel zijn leven "hechtte hij waarde aan Jezus' geboden en heeft ze altijd trouw onderhouden. Zo toonde hij hoezeer Jezus liefheeft."
Velen vroegen zich af wat ze als cadeau konden kopen! Het mooiste geschenk voor meneer Van Ooteghem is ongetwijfeld dat we daarover tenminste eens zouden nadenken! En, wie weet, dat ook wij ons geloof trouw en echt zouden beleven en nieuw leven zouden inblazen.
Meneer Van Ooteghem zag op tegen deze dag! Hij weet dat het in zijn lange leven niet over hem zelf gaat, maar over Jezus en Zijn Kerk. Hij is als een wegwijzer: hij wijst weg van zichzelf, hij wijst de weg naar Jezus, O.L. Vrouw, de Heilige Pater Pio, ...
Meneer Van Ooteghem, we zijn u dankbaar voor alles wat u voor ons gedaan hebt en nog voor ons betekent aan steun, voor een voorbeeld en een gebed.
Goede vriend Abel, ik zou over u en uw 71 jaar priesterleven nog veel kunnen zeggen ...
In persoonlijke naam wil ik u bedanken voor alles wat we in goede en kwade dagen samen mochten beleven. Meer dan u waarschijnlijk zelf beseft, heeft u mijn priester-zijn beïnvloedt. Steeds weet ik mij gesteund door uw gebed en goede raad! Ik hoop, wij allen hopen, u nog vele gezonde jaren onder ons te hebben. Het ga u verder nog goed. Blijf nog lang bij ons, goede vriend!
Abel, ad multos annos, nog vele jaren!
Te Eke,
Guy Claus, 24 april 2008
AFSCHEID Z.E.H. VANOOTEGHEM
Iedereen had er zo naar uitgekeken, en niet in het minst de eeuweling zelf!
En op 27 april, 2 dagen voor zijn verjaardag, was het dan zover: een prachtige dankviering met meer dan 400 biddende en zingende mensen vanuit zovele parochies, gevolgd door de receptie waar iedereen zijn vriendschap en dank kwam betuigen aan een gelukkige mijnheer pastoor. Hij heeft er zo van genoten.
Wie kon toen vermoeden dat we zo kort nadien hier opnieuw zouden samenkomen?
Vandaag nemen we afscheid van een priester naar Gods hart, die op velen een diepe indruk heeft nagelaten.
De figuur van de Goede Herder was voor pastoor Vanooteghem een bron van inspiratie. Hij was een priester die leefde vanuit zijn innige verbondenheid met God, Jezus en zijn Kerk, biddend voor zovele mensen en noden, vertrouwvol dat de Heer altijd luistert naar Zijn schapen.
De dagelijkse H. Eucharistie, het brevier- en rozenkransgebed, zijn sterk geloof in de voorspraak van Onze-Lieve-Vrouw en de Heilige Pater Pio lopen als een rode draad door zijn leven. Een herder ook met zorg voor de schapen, steeds luisterend en liefdevol in het geven van goede raad.
We herinneren ons hem ook als een man met een scherp oordelingsvermogen. Ontelbaar zijn de krachtige uitspraken die dikwijls in één zin een situatie of persoon schetsten. Pastoor Vanooteghem kon niet alleen goed tekenen en schilderen met potlood of penseel, hij kon prachtig en geanimeerd vertellen.
Alleen God weet hoeveel mensen in de loop van zijn 71 jaar priesterleven op hem beroep hebben gedaan om voor hen te bidden tot de Heer.
Hij was ook heel dankbaar voor de goede zorgen die Jacqueline hem bood.
Dierbare vriend en collega, beste Abel. Wij willen u iets vragen dat je ons niet zult weigeren: blijf voor ons ten beste spreken, help ons bij het vervullen van onze christelijke levenstaak.
Dank voor zoveel dat we van u gekregen hebben en tot weerzien bij de Heer.
Onze-Lieve-Vrouw, hulp der christenen, Heilige Pater Pio, bidt voor ons.
Guy Claus, Pastoor