DE PINTE EN ZEVERGEM: AFSCHEID VAN PRIESTER KAREL GOOSSENS

E.H. KAREL GOOSSENS HERDACHT TIJDENS DE NAMIS
Op zaterdag 21 en zondag 22 februari 2009 ging er een namis door ter nagedachtenis van E.H. Karel Goossens, onze vroegere pastoor. 
Zoals steeds gaf Pater Frans tijdens de homilie in zijn gevatte stijl een mooie boodschap. Ditmaal over Karel als priester. We geven je graag nog eens de tekst mee om even rustig na te lezen:
 
HERDER ZONDER SCHAPEN
Johannes 10,11-15
Als je een preek moet voorbereiden, kan je dat op vele manieren doen. Je kan wijsheid zoeken in geleerde boeken. Je kan degelijke commentaren consulteren. Of je kan preken van collega's lezen. Dat vraagt allemaal een beetje tijd. Maar soms is het veel eenvoudiger: je hoeft maar naar een mens te kijken en je weet meteen wat je zeggen moet.
Dat is vandaag duidelijk het geval. Als je wil weten wat het verschil is tussen een huurling en een herder, volstaat het naar het leven te kijken van Karel Goossens. Deze man heeft zijn priesterschap nooit beleefd als een functie, als een job of als een ambt. Hij was priester ook buiten de kantooruren. Hij leefde met heel zijn wezen. Hij kende daarom de mensen letterlijk bij name. Hij kende de kinderen met zijn hart: dat ze met helderheid in de ogen naar het leven zouden kijken. Hij kende de jeugd met zijn hart: dat ze een uitweg zouden vinden uit de doolhof van hun moeilijke dromen. Zo kende hij ook de zieken en de stervenden: dat ze zouden Ieren dat het leven genadig is ook in het donkere uur. Zo was hij herder. En een heel goede herder. Zo leert hij ons het evangelie te verstaan.
En toch verdenk ik hem ervan dat hij het aangedurfd heeft in alle stilte dit evangelie op zijn manier te herschrijven. Hij verdroeg het namelijk niet dat hij herder was en de anderen schapen. Hij was liever een herder zonder schapen.
Voor hem waren wij mede-herders in de maak. Hij liep niet voorop om ons dwingend de weg te tonen. Hij kwam liever in onze kring staan om samen te Ieren zorg te dragen voor het leven van anderen. Zodoende promoveerde hij ons. Hij gaf vele punten aan ons huiswerk. Hij vertrouwde erop dat wij met aandacht en met vaardigheid de weg zouden zoeken en vinden naar toekomst voor het evangelie. Hij vertrouwde erop dat deze promotie van mensen-tot-herders met Gods zegen zou gebeuren.
Wij willen daarom in dit uur dank zeggen voor zoveel nederig en toch koninklijk herderschap. Daarom ook willen we zijn naam een ereplaats geven in onze kerk. Hij zal tot ons blijven spreken. En ons aanmoedigen om altijd opnieuw de weg te zoeken naar het huis van de mensen. En dat we mogen geloven dat we zo-doende ook thuis zullen zijn bij onze lieve Heer en God.
 
De Pinte-Zevergem 21-22 februari 2009
Pater Frans De Maeseneer
 

Maandag, 26 januari 2009
 
Priester Karel Goossens overleden in Waarschoot
 
E.H. Karel Goossens is in Waarschoot overleden op 24 januari 2009. Karel Goossens werd geboren in Hoboken op 16 december 1939 en priester gewijd in Gent op 12 juni 1965. Hij was achtereenvolgens subregent aan het Sint-Lodewijkscollege van Lokeren (10 augustus 1965), onderpastoor in Temse (1 juli 1970) en in Gent, Sint-Pieters-Buiten (3 september 1980), pastoor van Vrasene (3 maart 1987), pastoor van De Pinte (27 januari 1993) en pastoor van Zevergem (18 september 1998). Hij werd op 15 september 2007 benoemd tot aalmoezenier van het Woon- en Zorgcentrum De Linde te Waarschoot. Hij was lid van de priesterfraterniteit Charles De Foucauld.


De uitvaartplechtigheid heeft plaats op zaterdag 31 januari om 11.00 uur in de parochiekerk in Waarschoot.
 
Bron: Bisdom Gent
 
 
AFSCHEID VAN EEN PASTOOR
Op zaterdag 31 december 2009 ging de uitvaartliturgie door van onze vroegere pastoor E.H. Karel Goosssens. De parochiekerk van Waarschoot zat afgeladen vol met mensen die pastoor Karel een laatste groet kwamen brengen. Mensen uit Zevergem, De Pinte, Waarschoot, Gent,… mensen die met Karel op kamp waren getrokken, mensen die behoorden tot de spiritualiteitsgroep waartoe ook Karel behoorde, mensen die Karel gewoon kenden,…
 
Tijdens de homilie bracht pater Frans De Maeseneer op sublieme wijze een hulde aan de man die 9 jaar lang parochieherder in Zevergem was. We publiceren hieronder graag die ontroerende hommage.
 
 
Pater Frans De Maeseneer schrijft…
"Karel Goossens is overleden: hij is over het lijden heen. Ik had bijna gezegd: hij is over het lijden heen gegaan. Maar dat is niet juist. Hij is over het lijden heen gedràgen. Dat is veel juister.
 
Dat is zo omdat Karel het leven zo heeft gezien en gewild. Heel bewust. Dat is zo omdat hij bijna zeventig jaar lang daarvan en daarvoor heeft geleefd. Het was zijn stille en sterke inwendigheid. Hij was helemaal geen tafelspringer, geen manager, geen econoom. Hij was liever bescheiden. Hij was het liefst nummer twee. Maar dan wel met veel oprechte overtuiging. Progressief te zijn of conservatief, dat was niet zijn ding. Deze zorg was hem compleet vreemd.
 
Hij wilde boven alles weten waar God woonde en hoe hij die God ter sprake kon brengen. Daarom was hij graag thuis in een abdij. Daarom was hij een heel gemotiveerd lid van een spiritualiteitsgroep van priesters. En tegelijkertijd was hij graag thuis bij kinderen, bij jeugd, bij jonge gezinnen. Met hen trok hij naar Zwitserland en naar de Provence. Hij was ook thuis bij zieken en stervenden. Hij kon dat goed.
 
Toen hij als pastoor af ten toe eens op een winderige barricade moest staan, trok hij zich het liefst terug in bescheiden aanwezigheid en trouwe nabijheid. Dat was een teken van zijn sympathieke schuchterheid. Zo was hij. Praise the Lord.
 
En als ik het even zeggen mag: Karel sprak nooit kwaad van mensen. Tot laf natrappen of bittere veroordeling liet hij zich nooit verleiden. Hij heeft deze bekoring nooit moeten overwinnen omdat hij deze bekoring nooit heeft gehad. Praise the Lord.
 
E als ik het even zeggen mag met een anekdote: eens – meer dan eens – belde Karel me op om te vragen of ik een begrafenis kon doen op die of die dag. Ik zegde ja en beloofde dat ik zo vlug mogelijk de familie zou bezoeken. Dat deed ik naar godsvrucht en vermogen. Welnu, wanneer ik ter plaatse kwam, was Karel er al geweest!  In dienstbaarheid was hij me altijd voor. In dienstbaarheid was hij velen van ons altijd voor. Praise the Lord.
 
En als ik het even zeggen mag: op één plaats was Karel wél de nummer één. Hij werd gekoesterd, gediend  verzorgd door twee schatten van mensen. Zijn zus Els en zijn huishoudster Maria waren Martha voor hem. Voor hen mocht hij de rol spelen van Maria uit het evangelie. Dat deed hij ook in de voorbije maanden hier in Waarschoot voor de zusters. Dat talent bezat hij.
 
Maar dit mag ik jullie niet onthouden. Toen ik hem, met enkele vrienden, op woensdag 7 januari het sacrament van de zieken mocht geven, was ik de gelukkigste mens van de wereld. Zo dacht ik dat. Maar dat klopte niet: hij was toen de gelukkigste mens ter wereld. Het was voor hem een  f e e s t . Grote vreugde, grote dankbaarheid. Het getuigenis van zijn evangelisch credo was toen zeer, zeer waarachtig.
 
Voor zoveel, Karel, dank. Met tien  uitroeptekens. In Jezus’ naam. Praise the Lord.
 
En met mijn ogen dicht voel ik mij verplicht er nog één woord aan toe te voegen: deze mens leert ons de kunst om te leven vanuit de eerste en belangrijkste vraag: God, waar woont Gij, waar zijt Gij te vinden?
 
AMEN
 
Waarschoot, 31 januari 2009"
 
 
 
PAROCHIE DE PINTE
Breken in dankbaarheid - brood van herinnering -bidden in vertrouwen om wijn voor morgen - Woord van Pastoor Karel tijdens de zondagsvieringen van 22-23 september 2007
 
Het evangelie vandaag roept ons op een ziel te steken in onze handel en wandel,
            in onze besturen en bewegingen,
            scholen en werkgroepen, overlegorganen,
            in ons parochiegebeuren,
            in onze omgang met mensen,
            in lief en leed.
Ik ben dankbaar
            omdat ik in De Pinte en Zevergem
            de kans kreeg mij daarin uit te leven
            om zo voluit gelukkig mens en priester te kunnen zijn.
Ik ben dankbaar
            om de honderden die als vrijwillige medewerkers
            mee die weg wilden gaan ter ondersteuning
                        ook van mijn broosheid en kleine herder zijn,
            om de honderden
                        die rijke ontmoetingen en intrigerende levensverhalen waren
                        bij kliniek- of huisbezoek.
Ik ben dankbaar om alle samenwerking.
Ik ben bijzonder dankbaar
            om mijn trouwe huishoudster Maria Praet,
            die achter de schermen het vriendelijk onthaal was aan bel en telefoon,
            die mee de Pintse jeugd op muzikale tonen zette.
Tenslotte, ben ik bijzondere dank verschuldigd aan pater Frans,
            die zo inspirerend omgaat met liturgie en mensenwereld
                        (maar die er zelf eveneens veel deugd aan beleeft!),
            aan alle collega-priesters en diakens van dekenaat en omgeving,
                        die zo grootmoedig en zorgzaam inspringen voor alle diensten.
Bij het uitwuiven uit De Pinte en Zevergem,
            ben ik nog bijzonder verheugd
            om twee groene loten aan de oude stronk van de Kerk :
            -de nieuwe opgestarte Jokri-werking (jonge kristenen)
                                   met tieners van De Pinte en Zevergem tesamen
- de heel nieuwe stichting van een Taizé-gebedsgroep
(vanuit de jonge mensen van de Wereldjongerendagen in Keulen,
 waar we met een tiental Pintenaars aanwezig waren).
Deze jongeren nodigen jong en oud uit
op een 1ste gebeds- en zangavond
op zaterdag 13 oktober te 19u30 in RVT Scheldevelde.
 
Iedereen is altijd welkom in Waarschoot (na seintje, graag) !
Moge ons gebed en onze vriendschap ons verder samen dragen!
Met z'n allen zijn we onderweg “tussen herinnering en hoop”!
 
In diezelfde vieringen heeft ook Mieke, in naam van de ganse parochiegemeenschap, Karel bedankt .
 
Beste Karel,
Ook wij willen U danken voor wie gij geweest bent, hier, voor ons
            en voor alles wat ge betekend hebt voor onze parochie.
1993 werd  het begin van een vredevolle tijd.
Vanuit Uw diep geloof in God en in de goedheid van de mensen,
            hebt gij altijd het welzijn van uw 2 parochies en hun inwoners centraal gesteld.
In grote bescheidenheid en met open handen
            hebt ge velen om hulp gevraagd
            en mensen warm kunnen maken voor uw zaak.
Een officiele parochieploeg werd plechtig ingeluid in aanwezigheid van deken Soens.
Nevendiensten, gezinsvieringen, doopcatechese
            geleid door leken
            brachten de liturgie dichter bij de gezinnen en hun kinderen.
Ja, want kinderen en jeugd zijn voor u altijd oh zo belangrijk geweest.
Niets was u te veel :
            met aangepaste T-shirt op bezoek gaan naar de Chiro kampen,
            de kinderen op bosklas of zeeklas gaan verwennen met een suikerwafel,
            jongeren warm maken voor de wereldjongerendagen en,
                        om ook de minder bedeelden mee te krijgen,
                        daarvoor zelfs een grote parochiale fondsen-inzameling houden.
Neen, voor hen, was niets u te veel.
En zij volgden u goed,
            zo goed zelfs dat er Taizé avonden in De Pinte georganiseerd worden.
Zoveel bestuursvergaderingen van KVLV, OKRA, Ziekenzorg,...,
            hebt gij ingezet met een gebed en bezinningsmoment.
Overal waart ge stil aanwezig,
            in alle zachtmoedigheid
            en toch zeer principieel wakend over de waarheid en de inhoud.
Rustig en onverstoord ging je verder.
Vaak heel verstrooid,
            maar uzelf goed kennende,
            wist ge dat ge niet in de wieg gelegd bent voor groot management,
            maar wel voor begeestering en stille aanwezigheid.
Als het u minder goed ging,
            ten tijde van uw hartoperatie,
            of in deze laatste maanden, nu de ziekte u zo beproeft,
            nooit hebben we u horen klagen.
Hoewel ge, met veel pijn in het hart,
            de vieringen niet meer kon voorgaan,
            toch zijt ge ons nabij gebleven in uw mijmeringen in het parochieblad.
Zoveel zieken hebt ge in alle stilte bezocht om ze iets van Gods troost te brengen.
Nu hebt ge zelf,
            in gebed verbonden met de Heer die gans uw leven vult,
            in Hem de kracht gevonden
            om nog steeds iedereen met een opgeruimd gemoed
            en een brede glimlach te woord te staan.
De manier waarop gij uw ziekte draagt, Karel,
            is voor ons allen waarschijnlijk het mooiste voorbeeld geweest.
We hebben echt ervaren dat een mens die zich door God gedragen weet
            en zijn lijden in Christus opneemt
            een zegen kan zijn voor allen.
 
Dank u voor alles, Karel.
Wees verzekerd,
            nu ge noodgedwongen afscheid neemt van uw kleine kudde, 
            dat wij zullen blijven bidden voor u,
Moge de kracht van de H. Geest u begeleiden en ondersteunen
            en de vrede van Jezus steeds bij u zijn.
Het gaat je zo goed mogelijk, Karel.
 
Zoals wij het zo vaak gedaan hebben samen met Pater Frans,
            gaan we nu allen tesamen  nog even  voor jou bidden, Karel.
 
Lieve Vader in de hemel,
wij willen U bidden voor Karel.
U kent en doorgrondt hem.
U ziet zijn verdriet en pijn.
Kom dichtbij hem en troost hem.
Verwarm hem met Uw liefde en aanwezigheid,
dat hij in de strijd die hij moet voeren
zich nooit eenzaam voelt,
maar weet dat U de weg met hem gaat.
Amen
 
PAROCHIE ZEVERGEM
ZEVERGEM NEEMT AFSCHEID VAN PASTOOR E.H. KAREL GOOSSENS
 
 
Tijdens de weekendvieringen van 22 en 23 september jl. namen parochianen, vrienden en kennissen afscheid van onze pastoor E.H. Karel Goossens. Hoewel het de wens van de pastoor was om de eucharistieviering zo gewoon en zo sober mogelijk te laten doorgaan, staken de leden van de Liturgische Werkgroep toch even de hoofden bij elkaar.
Er werd inderdaad geopteerd voor heel sobere elementen, maar met de nadruk op de dankbaarheid.
Tijdens de viering bedankte de pastoor uitgebreid alle priesters -met name Pater Frans en Prof. Dhondt-, diakens en de grote groep vrijwilligers die instaan voor het verder ondersteunen van de parochie.
Toch gaat ook onze dank uit naar de pastoor voor de jarenlange, ongebreidelde inzet voor het parochiewerk in Zevergem en De Pinte. Het is niet evident om afscheid te moeten nemen van een parochieherder die op een heel hartelijke manier zijn parochies leidde.
 
 
 
 
Hier en daar werd er regelmatig een traantje weggepinkt. De teksten, de liederen en de duidelijk aanwezige symboliek spraken tot de verbeelding.
Op vraag van de pastoor zelf werd op het einde van de eucharistie een mooie tekst voorgelezen. Niet alleen de adem van de lector stokte, maar velen lieten hun tranen de vrije loop. Na dit artikel publiceren we de tekst als hommage aan pastoor Karel.
Vanuit de beide parochies kreeg de pastoor een Stresslesszetel als geschenk. De milde giften overtroffen ver de prijs van dit geschenk. Een duidelijk bewijs dat zijn parochianen hem echt in het hart dragen.
PPZ, het parochieproject waarvan pastoor Karel samen met pater Frans de voortrekkende bezielers waren, schonk de afscheidnemende pastoor een Liber Memorialis. Een boekje waarin elke aanwezige de kans kreeg een eigen woordje voor E.H. Karel Goossens neer te schrijven.
 
       
 
Na de dankviering bleven alle mensen in onze parochiekerk en kregen ze een glaasje wijn aangeboden. Ondertussen kreeg de pastoor ruimschoots de kans om iedereen persoonlijk te begroeten.

 

 

 

 

 

 

 
 
 
 
 

 

Ook de talrijke opkomst van de KLJ Zwijnaarde-Zevergem deed hem zichtbaar deugd. Hij stak immers zijn sympathie voor de jeugdbeweging nooit onder stoelen of banken. Hijzelf benadrukte verschillende malen dat iedereen van harte welkom is in de Schoolstraat 35 te Waarschoot. (Tel.:09/377.31.51).

We wensen de pastoor vanuit onze parochie het beste toe in zijn nieuwe omgeving. Van harte hopen we dat zijn leven een nieuwe en een zinvolle invulling mag krijgen, waarin hij telkens weer gelukkig kan zijn. Naast alle geschenken vroeg de pastoor voor hem te bidden. Vermits hijzelf met gebed heel wat mensen troost en steun bracht, vragen we u allen dit ook oprecht voor hem te doen. Van harte dank!

TEKST DIE PAST BIJ EEN AFSCHEIDNEMENDE PASTOOR…
 
Elk afscheid nemen doet een beetje pijn.
't is of een draad wordt doorgesneden
waarmee je vast zat aan het heden,
waardoor je deel van een geheel mocht zijn.

Je bleef jezelf en werkte met elkaar;
ik vond hier zoveel goede dingen -
dat worden nu herinneringen
die 'k zuinig in mijn hart bewaar.

Het woordje "Dank" - het zijn vier letters maar
en toch kun je er veel mee zeggen;
ik wil er heel mijn hart in leggen....
God zeeg'ne jullie met elkaar,

Hij, zij met elk persoonlijk. Ik ben blij
dat 'k werken mocht in jullie midden;
en, ben je niet verleerd te bidden,
bid alsjeblieft dan ook nog eens voor mij.
 
(Nel Benschop)
 
OOK DE VRIJE BASISSCHOOL NEEMT AFSCHEID VAN DE PASTOOR
Op zondag 23 september jl. ging in onze parochiekerk de startviering voor de Vrije Basisschool door. Onder het thema "Een lach en een traan" werd hulde gebracht aan juf Rita, die onlangs afscheid van het leven moest nemen.
In die sfeervolle en sterke viering sprak ook onze pastoor Karel een dankwoord uit. Heel ontroerend was het moment waarop Pater Frans de kinderen rond het altaar uitnodigde. Voor de laatste maal baden de kinderen samen met de pastoor het onzevader.
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Het schoolkoor Suverkliekske zette eveneens haar beste beentje voor. Het doet deugd als er deugddoend gevierd wordt!
 
TEN AFSCHEID…WOORDJE VAN ONZE PASTOOR KAREL GOOSSENS
TIJDENS DE ZONDAGSVIERINGEN VAN 22 EN 23 SEPTEMBER 2007
Breken in dankbaarheid
Brood van herinnering
Bidden in vertrouwen
Om wijn voor morgen.
 
Het evangelie vandaag roept ons op een ziel te steken
in onze handel en wandel
in onze besturen en bewegingen, scholen en werkgroepen, overlegorganen
in ons parochiegebeuren
in onze omgang met mensen, in lief een leed.
 
Ik ben dankbaar omdat ik in De Pinte en Zevergem de kans kreeg
om mij daarin uit te leven
om zo voluit gelukkig mens en priester te kunnen zijn.
 
Ik ben dankbaar
om de honderden die als vrijwillige medewerkers mee die weg wilden gaan, ter ondersteuning ook van mijn broosheid en kleine herder zijn;
om de honderden die rijke ontmoetingen en intrigerende levensverhalen waren;
bij kliniek- of huisbezoek.
 
Ik ben dankbaar om alle samenwerking.
Ik ben in het bijzonder ook dankbaar om mijn trouwe huishoudster Maria Praet. Die achter de schermen het vriendelijk onthaal was aan bel en telefoon, die mee de Pintse Jeugd op muzikale tonen zette.
Tenslotte ben ik bijzondere dank verschuldigd aan Pater Frans, die zo inspirerend omgaat met liturgie en mensenwereld.(maar die er zelf eveneens veel deugd aan beleeft!)
Aan alle collega-priesters en diakens van dekenaat en omgeving die zo grootmoedig en zorgzaam inspringen voor alle diensten.
Bij het uitwuiven uit De Pinte en Zevergem ben ik nog bijzonder verheugd om twee groene loten aan de oude stronk van de Kerk:
-         de nieuwe opgestarte Jokri-werking (jonge Christenen) met tieners van de Pinte en Zevergem te samen.
-         De hele nieuwe stichting van een Taizé-gebedsgroep (vanuit de jonge mensen van de Wereldjongerendagen in Keulen, waar we met een tiental Pintenaars aanwezig waren). Deze jongeren nodigen jong en oud reeds uit op een 1e gebeds- en zangavond op zaterdag 13 oktober te 13.30u in RVT-Scheldevelde.
 
Iedereen is altijd welkom in Waarschoot (na seintje graag)!
Moge ons gebed en onze vriendschap ons verder samen dragen!
Met z’n allen zijn wij onderweg “ tussen herinnering en hoop”!
 
Pastoor Karel dankt om alle gebedsbemoediging, om alle warme en frisse tonen bij de weekendvieringen van zijn “overgang”, en om alle fijne attenties in dat kader en in de voorbije dagen en weken.
De aalmoezenier van het Woon- en Zorgcentrum “De Linde”
is bereikbaar in de Schoolstraat 35 te 9950 Waarschoot (dichtbij de kerk) en op tel. 09/377.31.51