BEZINNING BIJ DE DERDE ZONDAG VAN DE VEERTIGDAGENTIJD.
Kijk naar de vijgenboom Vandaag horen we in het evangelie hoe Jezus met de mensen spreekt, wat ze Hem vertellen en vragen en hoe Jezus op de problemen inspeelt. "Heb je niet gehoord", zo komen de mensen bij Jezus, zoals wij het ook zouden doen. "Heb je gehoord hoe Pilatus in onze heilige tempel het bloed van de mensen vermengd heeft met het bloed van de offerdieren? En hoe 18 mensen gedood werden doordat de toren Siloam omviel?" De mensen trokken de conclusie die wij misschien ook zo trekken dat het kwaad altijd de slechte mensen treft. Jezus antwoordt: dat hoeven nog geen zondaars te zijn, het kwaad kan ook goede mensen treffen. Als wij vandaag Jezus zouden bevragen over: de luchtvervuiling, het werkloosheidsprobleem, het vreemdelingenprobleem zou Jezus antwoorden: het is niet alleen de schuld van de politiek, het ontbreekt jullie allemaal aan solidariteit. En het zijn niet altijd de anderen die de vreemden moeten opvangen. Ook jij moet je deur openzetten. Wij moeten ons allemaal bekeren door soberheid, solidariteit en eerbied voor het leven. Daarop aansluitend vertelt Jezus een verhaal over God om ons duidelijk te maken hor groot Gods geduld is. Het is het verhaal van de onvruchtbare vijgenboom. De vijgenboom is een voorbeeld van leven en vruchtbaarheid, hij heeft overtollig groene bladeren en draagt twee keer per jaar, overdadige vrucht. Juist daarom ergert zich de eigenaar: al drie jaar kom ik om vruchten te vinden en vind er geen. Terecht zegt de eigenaar: hak hem om! Hij is nutteloos! Maar voor de man die dagelijks zorg draagt voor de vijgenboom is elke boom iets bijzonders en waardevol. Omdat hij er al zoveel zorg aan besteed heeft, vraagt hij: Heer laat hem nog één jaar staan. Geef hem nog een kans. Hij voelt zich zelf een stuk verantwoordelijk voor de vijgenboom. Hij zal de grond nog een keer omspitten, mest er op brengen, iets wat normaal niet gebeurd bij een vijgenboom. Misschien draagt hij het volgend jaar vrucht. Jezus wil ons door deze gelijkenis zeggen: God schrijft ons niet af, Hij blijft hopen op onze goede daden, Hij geeft ons de tijd, Hij vraagt geen volmaaktheid. Maar... wij zullen vruchten van bekering moeten opbrengen en misschien is dat onze laatste kans. De veertigdagentijd is een tijd van bekering. Begin nu en wacht niet tot morgen. Zoek niet te veel naar de oorzaken van het kwaad, maar begin zelf door je in te zetten voor het goede en kom tot inkeer.
DE
PARADOX VAN ONZE TIJD
We hebben nu bredere wegen, maar een smallere kijk.
We kopen méér, maar genieten minder.
We hebben grotere huizen en kleinere families,
méér wetenschap, maar minder oordeelsvermogen,
méér experts, maar meer problemen,
méér medicijnen, maar minder welzijn.
We hebben jaren aan ons leven toegevoegd, maar geen leven aan onze jaren.
We zijn heen en weer geweest naar de maan,
maar hebben moeite om de straat over te steken om de buren te
ontmoeten.
We hebben de dingen groter aangepakt, niet beter.
We schrijven meer, maar leren minder.
We plannen meer, maar bereiken minder.
We leerden ons te haasten, niet om te wachten.
We bouwden meer computers om meer informatie op te slaan,
om meer kopieën te maken dan ooit tevoren,
maar we communiceren minder en minder.
Dit is de tijd van de snelle hap en de trage vertering,
van grote mensen met een klein karakter,
van een leuk huis, maar een gebroken thuis.
Dit is de tijd van de snelle trips, de wegwerpmoraal,
de one night stands, en de pillen die alles voor je doen.
Het is een tijd waarin alles in het uitstalraam ligt, en niets in de
voorraadkamer.