BEZINNING BIJ DE DRIEËNDERTIGSTE ZONDAG DOOR HET JAAR.

Hoop temidden van angst

Het evangelie brengt ons geen reportage over het einde van de wereld. De evangelist gebruikt wel beelden over de ondergang van de wereld, zoals de mensen van zijn tijd daarover dachten, en vult die aan met woorden van Jezus. Hij schrijft niet om de mensen angst aan te jagen, maar om vertrouwen te wekken in de beloften van de Heer.

Ons wereldbeeld is nu heel anders dan in de tijd van Jezus. Zelfs vijftig jaar geleden zou men over dit evangelie nog heel anders gesproken hebben dan vandaag. Hoe dikwijls is het einde van de wereld al niet voorspeld, en toch draait onze wereld verder ondanks alle onheilsprofeten. Dachten we vroeger dat God besliste over het einde van de wereld, zo wordt het ons vandaag duidelijk dat wijzelf voor een stuk het einde van de wereld in handen hebben. We hoeven 'naar te denken aan Tschernobyl; aan de ozonlaag, die ons beschermt voor dodelijke stralingen en steeds dunner wordt door de dioxine-uitstoot; als wij het regenwoud blijven vernietigen, maken we leven op onze planeet onmogelijk. Als het ijs van de noord- en zuidpool verder blijft smelten, door de opwarming van de aarde die wij veroorzaken, komen hele delen van het continent onder water te staan. Ja, wij zijn goed op weg om zelf onze wereld te vernietigen, als wij alles blijven offeren aan de zo begeerde materiële voordelen.

Tegen de achtergrond van de prognose kunnen wij de eigenlijke boodschap van dit evangelie beter begrijpen. Het evangelie preekt geen angst maar hoop en vertrouwen.

"Het einde van de wereld ligt in Gods hand, en niet in de .arden van de mens. Jezus spreekt niet van vernietiging, maar van verandering. Wat God geschapen heeft valt niet terug in het niet, alsof het nooit bestaan zou hebben. Maar door Gods liefde en trouw zal er iets nieuws uit geboren worden, waarvan wij ons zelfs geen voorstelling kunnen maken. "Wanneer gij al deze dingen ziet, weet dan dat het einde nabij is. Hemel en aarde zullen voorbijgaan, maar mijn woorden zullen niet voorbijgaan". Van deze nieuwe toekomst hopen wij dat zij zal beantwoorden aan de diepste verwachtingen van de mens, hoop op een leven van geluk, gerechtigheid en vrede. Soms staat er op een doodsbrief: "De dood is de deur tot het volle leven". Deze belofte geldt niet alleen voor elke mens afzonderlijk, maar ook voor de mensheid in haar geheel, voor heel de schepping. Als de wereld vergaat zal God de deur openzetten voor een nieuwe hemel en een nieuwe aarde. "Zie Ik maak alles nieuw". Dat is het laatste en het eerste woord dat wij van deze schepping kunnen zeggen.