BEZINNING BIJ DE EENENDERTIGSTE ZONDAG DOOR HET JAAR.

Gegrepen door Gods liefde

Allerheiligen is een troostvol feest. Vandaag staan niet alleen de grote namen op de voorgrond, maar de velen die niemand tellen kan; eenvoudige mensen, heiligen zonder naam waar niemand acht op sloeg. Zij hebben in Gods nabijheid geleefd en waren gegrepen door Gods liefde.

Waaraan kan men een heilige herkennen en waarin munt hij uit?

Een verhaaltje kan het ons misschien duidelijk maken. Er was eens... een zeer godvruchtig man. Zelfs de engelen verheugden zich over hem. Zelf had hij er geen erg in dat hij heilig was. Hij deed eenvoudig zijn dagelijks werk, vervulde trouw zijn plichten en hij straalde overal goedheid uit. Hij vergat het verleden van elke mens en hij nam iedereen zoals hij was. Hij keek over de uiterlijke verschijning van de mens heen en zag alleen het binnenste waar iedereen nog goed en onschuldig is.

Op een dag verscheen hem een engel en die zei: "God heeft me naar jou gestuurd. Spreek een wens uit en die zal vervuld worden". De man wist niet wat te vragen. "Zou je soms de gave om mensen te genezen willen hebben?" 'Nee' zei de man, 'ik heb liever dat God zelf de mensen geneest'.

"Zou je dan, de gave willen hebben om zondaars weer op de rechte weg te brengen?" 'Neen', zei de man, 'het komt mij niet toe het hart van de mens te beroeren, laat dat de engelen maar doen...'

"Zou je dan een zodanig voorbeeld voor de mensen willen zijn dat zij u willen navolgen?" 'Neen', zei de man, 'dan zou ik aandacht van anderen op mij trekken en dat wil ik niet'.

"Wat wens je dan", vroeg de engel. De man antwoordde: 'geborgen zijn in Gods liefde, dat is alles wat ik maar wens'.

"Maar je moet toch om een wonder vragen". 'Goed', zei de man, 'dan vraag ik het volgende: Dat ik veel mag doen, maar zonder dat ik het zelf merk'.

Vanaf dat ogenblijk ging er van de schaduw van die man een genezende kracht uit: zieken werden genezen, waar hij ging werd het land vruchtbaar en werden de bedroefden getroost.

De heilige man wist er niets van omdat de aandacht van de mensen zo op zijn schaduw gericht was dat zij die man zelf vergaten. Zo werd zijn wens vervuld.

Dit verhaal toont ons drie wegen om heilig te worden:

    Voor heiligen telt alleen het goede dat zij voor andere mensen en aan de wereld kunnen doen. Zichzelf vinden zij niet zo belangrijk.

    Zij doen het goede daar waar God hen plaatst en in hun gewone alledaagse omgeving en het is voor hen niet van belang waar zij het goede doen.

    De heiligen stralen door hun leven iets uit dat eigenlijk niet van hen is. Ze nemen Gods licht op in zich en geven dat onbewust verder aan anderen. Heiligen zijn mensen die licht uitstralen.

Zo is de heiligheid: in alledaagse dingen Gods liefde zichtbaar maken. Zo waren onze ouders, onze medeparochianen, doorstraald van Gods liefde. Die heiligen vieren wij vandaag. Misschien wordt het ook ééns ons feest!