BEZINNING BIJ DE EERSTE ZONDAG VAN DE ADVENT

Een bevrijdende boodschap

Als wij dit evangelie horen, zou bij ons de vraag kunnen opkomen: zijn er zulke onheilsvoorspellingen nodig om de mensen weer aan God te doen denken? Moeten de mensen eerst weer door vrees bevangen worden voor natuurrampen en catastrofes, eer zij weer gaan bidden? Ook in onze tijd zijn er mensen die graag spreken over openbaringen van komend onheil als een dreigende straf van God. Ik geloof niet dat angst en vrees de basis moeten zijn van onze godsdienstbeleving. God zit niet te wachten op rampen om ons terug te brengen tot het geloof in Hem.

Ongeluksprofeten zijn er altijd geweest in het Oude Testament en ook ten tijde van Jezus. Profeten die God beschrijven als een God van straf en dreiging. Bij die profeten hoort Jezus niet thuis. Hij kent zijn God als een vader vol liefde en barmhartigheid. Jezus spreekt niet van angst en vertwijfeling, maar steeds van hoop en verwachting. Hij wil het geknakte riet niet breken en de walmende pit niet doven.

We moeten toegeven: in dit evangelie spreekt Jezus ook van tekenen aan zon, maan en sterren; mensen zullen in paniek geraken en volkeren zullen in angst verkeren. Hij heeft begrip voor zulke angst voor de toekomst. Hij begrijpt die angst volkomen en kleineert de dreigende toekomst niet, maar zijn laatste woord is altijd een woord van hoop en bemoediging. Tot mensen die hun oren afsluiten voor al die bedreigingen, zegt Hij: luister. Tot de mensen die uit angst hun ogen dichtknijpen, zegt Hij:

kijk! Tot mensen die moedeloos bij de pakken blijven neerzitten en hun hoofd in de schoot leggen, zegt Hij: richt uw hoofd op, uw verlossing is nabij. Jezus houdt de toekomst altijd open, maar Hij waarschuwt wel: zorg dat uw geest niet afgestompt raakt door de zorgen van het leven. Zorg ervoor dat je niet alleen leeft voor wat de reclame aanprijst, dat je alleen koopt volgens merk en nummer.

Wij moeten ook onze ogen open houden voor toestanden die onze maatschappij bedreigen. Er is genoeg in deze wereld dat ons angst kan aanjagen: opkomend geweld, groeiende verkeersonveiligheid, dreigende werkeloosheid, milieuvervuiling, de stroom van vreemdelingen. Maar dit alles hoeft ons niet te verlammen. Omwille van de beloften van Jezus kunnen wij de mensen altijd hoop toezeggen: God met ons. Wij zijn geroepen om in deze tijd de fakkel van de hoop verder te geven aan anderen.

Wanneer dit alles zich begint te voltrekken, richt u dan op en hef uw hoofden omhoog want uw verlossing komt nabij, zegt Jezus. Ook crisistijd kan een tijd zijn van hoop op een betere wereld, een tijd van bezinning en ommekeer. Wees dus altijd waakzaam en bid. Er staat iets nieuws te gebeuren dat ons hoop geeft. Kijk naar de vijgenboom, als alle bomen nog dor staan, kan de vijgenboom in één nacht gehuld zijn in frisse, groene blaren. Dan weten wij, de lente komt!

Adventstijd is zo een vreugdebode: Uw Heiland komt, wees blij!