Naar jaarlijkse gewoonte nodigen we onze dopelingen van het voorgaande jaar uit op het Lichtmisfeest. Dit jaar waren ze er weer: dat hoor je van bij het binnenkomen in de kerk: er zijn geluidjes, getater en gesnater van het jonge volkje! Het jolig “gezang” van onze dopelingen geeft een eigen charme aan het geheel van de Lichtmisviering. Ook de “Zonnepitjes” waren extra gemotiveerd om ook hun best te doen met hun jeugdliederen. Ik hoorde reeds meerdere parochianen zeggen: de “Zonnepitjes” zingen van week tot week steeds maar beter. Proficiat: wat zouden wij in de kerk zonder jullie aanvangen bij onze “gezinsvieringen”?

Fientje en Benjamin (foto 1) zetten de Lichtmisviering in met een tekst over “licht zijn voor mekaar” (een eigentijdse schuldbelijdenis). Zoals steeds op Lichtmis horen we het evangelieverhaal van Maria en Jozef, die hun kindje Jezus aan God aanbieden in de tempel te Jeruzalem opdat het zou mogen gezegend zijn. In Nazareth (België) was het de kleine Pepijn, die de rol van Jezus vervulde en in de handen van de priester (de deken) werd gelegd. Moeder Maria (Katleen) houdt een oogje in het zeil opdat het kleine kindje toch niet uit de handen zou glippen (foto 2). Het Jezus-kind wordt ook in de handen gelegd van de oude Simeon, die daarmee zijn levensdroom in vervulling zit gaan: de Messias, de redder van de wereld, in zijn handen gelegd! Zeg maar dat opa Jordaan (foto 3) zich uitmuntend kweet van zijn taak!

Tussendoor vingen we ook een glimp op van andere aanwezige dopelingen: de kleine Thibault van Carl en Caroline (foto 4), of Bart en Cindy, die met hun Thibaut in de kerk aanwezig waren (foto 5).  Of papa Filip, zo fier als een pauw met zijn “Liesje”. En er zijn nog foto’s van onze kleinste parochiaantjes …    

Nog enkele sfeerbeelden...