BISDOM GENT - MISSIO-NARISSEN-DAG NAZARETH
MISSIO-NARISSENDAG IN NAZARETH: EEN VOLTREFFER
In bosjes kwamen ze aangewaaid op de parking van het Parochiaal Centrum: een veertigtal missionarissen –paters en zusters- van Oost-Vlaanderen, die op vakantie waren in hun thuisland Vlaanderen. Ze hadden de Afrikaanse zon meegebracht: het zou een uitgelezen zomerse dag worden en iedereen weet dat het in het Parochiaal Centrum verzengend warm kan zijn. Een opgemerkte verschijning op het asfalt: een pater Salesiaan, die in een vorig leven lange tijd missionaris is geweest in Korea, maar nu bisschop is in Gent: Mgr. Luc Van Looy zou de ganse dag meevieren in Nazareth. Hij liep met een kruk, het gevolg van een heupoperatie waarvan hij langzaam herstelt. Tegen 11 uur op die woensdag 31 augustus werd al dat missionarissenvolk gastvrij onthaald op een aperitief en hapjes. De bisschop maakte kennis met een paar missionarissen onder het goedkeurend oog van Rita en Godelieve. Voor de aperitiefhapjes werd beroep gedaan op vrijwilligershulp: Monique, Maria en Hilda hebben er verstand van om hun volk te tracteren: smakelijke brokjes die terzelfdertijd een lust waren voor het oog. Tegen de middag werd er getafeld: Kok van dienst was Freddy, die een feestelijke menu op de borden toverde: de missionarissen genoten er met volle teugen van. Een grote groep van de zusters van Nederbrakel waren op de afspraak: er waren Oost-Vlaamse en een viertal Afrikaanse zwarte missiezusters. Als gebed voor het eten kwam deze groep in actie met een Afrikaans zegenliedje. Als dank voor het smakelijke eten zetten ze zich in beweging, al zingend en al dansend tussen de tafels door: een hartverwarmende ervaring voor ons, nuchtere Westerlingen. Maar daardoor was de toon gezet van gans de dag: blij, dankbaar, zingend en dansend!
Na de middagmaaltijd kwam het momentvoor de grote familiebijeenkomst van de missionarissen. Taarten, door de plaatselijk bakkers gebakken, aangevuld met bakspecialiteiten van Nazarethse vrijwilligers (en ze kunnen er wat van!) werden als buffet aangevoerd en iedereen mocht proeven en kiezen van wat hem of haar het meest beviel. Vervolgens kwam er een zangmoment: Vlaamse liederen in de trant van: “In de stille Kempen”, “Heimwee doet ons hart verlangen”, “het loze Vissertje”, “Boven Gent rijst” enz… werden ten gehore gebracht in massazang, en onze missionarissen zongen de pannen van het parochiaal centrum. Het waren de liederen van voor hun vertrek naar verre missiegebieden in de jeugdbeweging van toen: een beetje nostalgie van toen ook ons Vlaamse volk nog kon zingen … W beleefden er veel plezier aan, vooral omdat we muzikaal begeleid werden op het accordeon door onze bisschop zelf en door Jan De Ketelaere, die hun beste beentje voorzetten op hun instrumenten. Met een videofilm op groot scherm over de genocide in Ruanda (even ernstig en dramatisch!) door pater Omer Dhoe gecommentarieerd werd ons duidelijk gemaakt hoe hard het leven is in Afrika en hoe verzoening tussen verschillende stammen meer dan noodzakelijk is. Met een stemmige diamontage van Sylvain Huys over de Nazarethse Ommegang sloten we het samenzijn in het P.C. af.
Samen met vele parochianen en familieleden eindigden we deze missionarissendag in onze grote kerk voor de zendingsviering waarin bisschop Luc Van Looy voorging. In een grote stoet met misdienaars, missionarissen, liturgische helpers, verantwoordelijken voor de Missio-werking in ons bisdom, de deken en de bisschop begonnen we de eucharistieviering, waarin onze missionarissen één voor één gezonden werden naar hun missionair gebied. Het werd ontroerend stil en je voelde in de kerk het meeleven van de aanwezigen en het respect voor “onze” missionarissen, toen elk van hen even keek in de toekomst: “Ik ben pater Michel van Scheut, 72 jaar en ik vertrek op 18 oktober opnieuw naar Kameroen”. Ik ben zuster Lieve van de zusters van liefde, 78 jaar en ik vertrek zaterdag (!) opnieuw naar Congo… Applaus van alle aanwezigen voor al deze werkers in de wijngaard van de Heer, maar in veel moeilijker omstandigheden dan hier in ons luxueuse Westen. Het blijft een mysterie wat deze mensen drijft om Jezus’ boodschap gestalte te geven ver van hier.
Ons parochiaal koor rondde deze eucharistieviering af met hun Congolied, begeleid door de onmisbare djambé’s.
Voor het realiseren van deze prachtige missionarissendag op onze parochie wil ik van harte danken en proficiat wensen: al diegenen die hebben meegewerkt –hoe dan ook aan dit project. Het vroeg heel wat voorbereidend werk, een aantal vergaderingen, vele afspraken en een heleboel achterna geloop; maar het resultaat van al onze inspanningen maakte elke medewerk(st)er gelukkig! Onze gasten -paters en zusters- waren in de wolken over hun dag in Nazareth!
Missionarissen blijven toch een volk met een groot en ruimdenkend hart; Nazareth onderlijnde nog maar eens dat het van op het thuisfront zijn missionarissen niet vergeet. DANKJEWEL!!!
(verslag: Mark Soens).