BEZINNING VAN DE TWAAFDE ZONDAG DOOR HET JAAR

 

ALS JE JEZUS VOLGEN WIL
In het evangelie verkondigt Jezus waar zijn apostelen op gerekend hadden. Hij spreekt over zijn lijden en zijn dood. Dat hadden zij niet verwacht, zij konden het dan ook moeilijk verwerken. Zij hadden gehoopt dat de weg van Jezus zou leiden naar macht en glorie. Zij hadden ruzie gemaakt over wie wel de eerste zou zijn in zijn koninkrijk. En nu met deze aankondiging van Jezus, valt er een schaduw over de persoon van Jezus en zo ook over hen. En alsof dat nog niet genoeg is zegt Jezus hun heel duidelijk: wie mijn volgeling wil zijn, moet Mij volgen door zichzelf te verloochenen en door elke dag opnieuw zijn kruis op te nemen. Zij moeten leren het uit te houden ook als de schaduw van lijden en kruis over hun leven zal vallen. Het verloopt in ons leven vaak ook heel anders dan wij ons hadden voorgesteld. Wij hoeven het kruis niet te zoeken, wij hoeven het ons zelf niet op te leggen. Dat verlangt God niet. Maar het kruis komt naar ons toe, en dan komt het erop aan dit kruis te aanvaarden. Hij neemt het kruis niet van ons af, maar Hij draagt het kruis samen met ons. Hij laat niemand alleen in kruis en lijden. De navolging van Jezus is geen gemakkelijke weg, Jezus zal de stenen voor onze voeten niet opruimen, maar op onze kruisweg laat Hij ons nooit alleen. Hij gaat met ons mee en helpt ons bij het dragen van ons kruis. Er bestaat een mooi oud verhaal, dat ons leert hoe onze voorouders ook al met dit probleem van het kruis geworsteld hebben. Het gaat zo.
Er was eens een man die zich bij God beklaagde, dat zijn kruis veel te zwaar was om te dragen. Toen bracht God hem in een grote zaal, waarin de kruisen van de mensen stonden opgesteld. Tussen al deze kruisen mocht de man zich er één uitzoeken, dat hij wel wou dragen. Hij bekeek ze allemaal heel oplettend. Een was heel dun, een ander was lang en groot. Een was heel klein, maar als hij het opheffen wou was het zo zwaar als lood. Dan zag hij er een, dat hem goed beviel en hij legde het op zijn schouders. Maar toen merkte hij, dat juist op die plek, waar het op zijn schouder rustte, een puntige doom in het vlees drong. Zo had elk kruis iets hinderlijks. Als hij alle kruisen had bekeken, gewikt en gewogen, vond hij geen dat hem aanstond. Opeens ontdekte hij nog één, hij had er over heengezien, zo verloren stond het daar. Hij legde het op zijn schouder. Het was draaglijk, niet te zwaar, niet te licht, juist als was het voor hem gemaakt. Dat kruis zou hij dus dragen. Maar toen hij het heel goed bekeek, bemerkte hij, dat het juist zijn kruis was dat hij tot nu toe gedragen had en dat hij hier had neergezet. De les uit het verhaal is heel eenvoudig. Kies je kruis niet uit, maar draag het kruis zoals het op je toekomt. Zo heeft Jezus ook zijn kruis niet gekozen, maar Hij heeft het opgenomen.
Als je mijn leerling wil zijn...