BEZINNING BIJ DE TWEEDE PAASZONDAG ( BELOKEN PASEN ).

WAT IS GELOVEN?
De apostel Thomas is voor ons, mensen, vandaag één van de meest sympathieke apostelen. Hij heeft schijnbaar dezelfde geloofsproblemen gehad als wij. Bij hem kunnen wij leren wat geloven niet is en waarin de kern van ons geloof bestaat.
Geloven is niet zomaar alles aannemen op gezag van een ander. Het geloof kan ook niet opgelegd worden. Dat kan de pastoor niet, en dat kan de paus ook niet. Ze kunnen alleen getuigen van hun geloof: hun geloof uitspreken. Vroeger mocht men niet twijfelen dat geloven steeds te maken heeft met dingen die we niet zien. Wie nog nooit getwijfeld heeft, heeft nog geen levendig geloof en ook geen persoonlijk geloof. Het geloof is niet iets wat ons als een pakket van dogma's, leerstellingen en voorschriften in handen wordt gelegd, maar iets dat we stukje bij stukje moeten veroveren. Denk maar eens aan uw geloof in God, in Christus, in de Kerk. We kunnen ons geloof ook niet bewijzen, dat is ook niet nodig. Geloofskennis is belangrijk maar is niet voldoende. Je kunt alles weten over de historische Jezus. Je kunt de Schrift van buiten kennen en toch een ongelovige blijven. Wat is geloven dan wel? Geloven is een vorm van liefde. Wij geloven in Jezus, omdat wij weten dat Hij ons liefheeft. Aan het begin van het geloof staat God die ons liefheeft. Geloven is niet anders dan ons antwoord op Gods liefde. Als Jezus zegt: "Kom Thomas, leg je hand in mijn zijde" dan bedoelt Jezus: vraag niet naar bewijzen, maar
geloof in de liefde. Alleen diegene die de Heer liefheeft kan in Hem geloven.
Geloven is ook een gemeenschappelijk gebeuren. Niemand kan geloven op zijn eigen houtje, ook Thomas niet. Thomas was niet bij de anderen toen Jezus kwam, daarom bleef hij met zijn geloofstwijfels zitten. Acht dagen later was Thomas wel in de kring van de leerlingen toen Jezus kwam en toen kon hij geloven, nog voor Jezus hem uitnodigde: "Kom hier met je vinger...". Geloven begint steeds binnen een gelovige gemeenschap verzameld rond de Heer.
Geloof is een gave die ons meegedeeld wordt binnen een kring van een gelovige gemeenschap op grond van een getuigenis: "Wij hebben de Heer gezien". Wij kunnen de bijeenkomst op de eerste dag van de week evenmin missen als Thomas.
De grote geloofscrisis van onze tijd begint met de illusie dat wij denken op ons eentje te kunnen geloven, dat wij de mis kunnen missen en het geloofsgetuigenis van anderen niet meer nodig hebben. We kunnen de geloofscrisis alleen ombuigen als wij de les van de boodschap uit het evangelie van vandaag ernstig nemen. Wij hebben het geloofsgetuigenis van anderen nodig zoals zij ons nodig hebben.
Geloven is een gave, geloven is liefde in overgave, een gave die wij ontvangen binnen een gelovige gemeenschap. Dit wil ons het evangelie van deze zondag duidelijk maken.