BEZINNING BIJ DE VIERDE PAASZONDAG.

Luisteren naar Gods stem

Op deze zondag van de 'Goede Herder' houdt de Kerk roepíngenzondag. Wij horen Jezus zeggen: "De schapen luisteren naar mijn stem. Ik ken ze en zij volgen Mij". God roept mensen. Hij roept ieder van ons bij onze naam, zoals ook de mensen ons bij onze naam roepen. Mensen roepen ons bij onze naam, maar ook God doet beroep op ons. Daarom ontvingen wij bij ons doopsel een naam. Door die naam zijn wij gekend en geroepen. Ook Jezus roept de mensen bij hun naam: "Petrus, Paulus, Zacheüs, Maria"... Ieder wordt op een heel persoonlijke wijze door Jezus bemind en wordt geroepen om ook deel te nemen aan zijn zending: goedheid en vrede op te bouwen in deze wereld. De uitbouw van het godsrijk in deze wereld kan niet ophouden met een vrijblijvend ja-knikken. Luisteren naar de stem van Jezus wil zeggen: vanuit onze situatie zo doen wat Jezus zou hebben gedaan, d.w.z. handen en voeten geven aan het evangelie. Wie Jezus liefheeft, luistert naar zijn stem.

In onze tijd is het vaak heel moeilijk om de stem van Jezus te horen. Vele stemmen dringen zich aan ons op via krant, radio en tv. Ook de drukte van de wereld en de roes van het plezier verstommen de roep van Jezus. Alleen wie zich openstelt voor de liefde van Jezus, zal zijn stem horen. "Als de ziele luistert", zou G. Gezelle zeggen. Als de ziele luistert..., dan openbaart God zich, dan is Hij te horen in de meest gewone dingen: een kind dat om aandacht vraagt, een zieke die hulp nodig heeft, een mens die in nood is. Wij horen Gods stem in ons geweten, in de Schrift en in de liturgie. Als wij vandaag over roepingen horen, denken wij nog tezeer aan de roepingen tot het priesterschap of het religieuze leven, en stellen wij vast dat er tegenwoordig zo weinig roepingen zijn. Roept God minder of luisteren wij niet? Zou het niet kunnen dat God minder priesters en kloosterlingen roept, om de gewone christen weer tot het bewustzijn te brengen dat wij allemaal geroepen zijn. Het gaat `per se' nog niet slecht met de Kerk als er minder priesters zijn, het gaat zeker beter met de Kerk als de leken op hun plaats en op hun wijze willen meewerken aan de opbouw van Gods Rijk in deze wereld. Een parochie die alleen wordt gedragen door een priester, is daardoor nog geen levendige kerkgemeenschap. Voor een gezond parochiaal leven zijn leken nodig: mensen die echt willen meewerken. Het is niet goed dat enkele mensen alles willen doen. De vele noden van een parochie, moeten door vele gelovigen gedragen worden: de zorg voor de liturgie, voor de bejaarden, de catechese, de jeugd, de missie.

Op deze roepingenzondag worden we uitgenodigd naar de stem van de Heer te luisteren. Dan kunnen er wonderen gebeuren, dan kan er een andere Kerk gaan groeien, misschien kleiner, maar vol van de dynamiek van Gods Geest, een levendige Kerk. Daarvoor bidden wij vandaag.