BEZINNING BIJ DE VIERDE ZONDAG VAN DE VEERTIGDAGENTIJD.

Aan de liefde van God danken wij ons heil

Eenvoudig is dit evangelie zeker niet. Om de tekst te verstaan moet je weet hebben van een ander bijbelverhaal, en dan wordt veel duidelijk. Jezus spreekt hier namelijk een heel zinvolle vergelijking uit: "Deze Mensenzoon moet omhooggeheven worden, zoals Mozes eens de slang omhoog hief in de woestijn, opdat eenieder die gelooft in Hem eeuwig leven zal hebben". Hoe kun je nu Jezus vergelijken met die slang in de woestijn? Tijdens de woestijntocht begonnen de joden te morren tegen Mozes: "Heb je ons uit Egypte gevoerd om in de woestijn te sterven? Er is geen brood, geen water, en dat manna hangt ons de keel uit". Als straf kwamen giftige slangen op het volk af en wie er door gebeten werd stierf. Mozes smeekte God zijn volk toch te sparen. God liet zich vermurwen en beval Mozes een koperen slang aan een paal op te richten. Ieder die door een slang gebeten werd en zijn ogen op de bronzen slang richtte, bleef in leven.

Voor Johannes is het kruis niet zozeer een teken van vernedering en ondergang, maar veel meer een beeld van verheffing en genezing. In de gelovige blik van Johannes besteeg Jezus zijn kruis, niet als een moordenaar, maar als een koning die zijn troon bestijgt. Jezus triomfeert vanaf zijn kruis. Zo wordt het kruis voor elke gelovige een teken van overwinning op de dood. Ieder die gelovig opziet naar het kruis van Jezus mag op een nieuw en onvergankelijk leven rekenen, dat de dood overwint. Daarom plaatsen wij ook het kruis op de doodskist van onze overledenen, als een teken van nieuw leven. Het kruis zegt ons: "Zozeer heeft God de wereld liefgehad dat Hij zijn eniggeboren Zoon heeft gegeven, opdat al wie in Hem gelooft niet verloren zal gaan, maar eeuwig leven zal hebben". In Gods heilshandelen ligt de klemtoon nooit op onheil, maar op heil; nooit op veroordelen, maar op redden; nooit op dood, maar op leven. Omdat wij door het geloof helemaal in Gods liefde geborgen zijn, zijn wij nooit verloren. Verloren is alleen hij die door niemand gezocht wordt. Geloven is opzien naar de Gekruisigde als het Licht der wereld. Zo hoeven wij ons over onze schaduwzijde geen zorg te maken, want die schaduw valt achter ons. Aan die liefde van God danken wij ons heil, immers niet op grond van onze goede werken worden wij gered, maar door zijn genade. Gegroet, o kruis, onze enige hoop. Opzien naar Jezus' kruis is Hem erkennen als onze Verlosser. Opzien naar Jezus is doen wat Hij ons heeft voorgedaan.