BEZINNING BIJ DE VIJFDE ZONDAG DOOR HET JAAR.

Laat God tot zijn recht komen

In elk mensenleven komen tegenslagen voor. Gewoonlijk beoordelen we onze tegenslagen als negatief. Nochtans zijn het situaties waarin wij onze grenservaringen maken. Iets lukt niet en wij voelen ons onmachtig, verlaten, hulpeloos. Wij voelen ons klein en overgelaten aan het dreigende noodlot en zien geen uitweg. Dan beseffen wij dat wij ons leven zelf niet in handen hebben. Zo zullen zich ook Petrus en zijn gezellen gevoeld hebben als zij, na een nacht van harde arbeid en zwoegen bij de visvangst, met lege handen naar de oever terugkeerden. Zij zullen bedrukt en moedeloos zijn geweest en zo ontmoeten zij Jezus, die omstuwd door de menigte, de Blijde Boodschap verkondigt. Jezus komt naar hen toe en nodigt hen uit naar het diepe te varen, waar ze geen bodem meer hebben. Zij weten dat ze overdag, onder de hitte van de zon, nog veel minder kans hebben om vissen te vangen, maar ze gaan toch in op het woord van de Heer.

Jezus brengt zijn leerlingen naar de plaats waar zij onmacht en hulpeloosheid hebben ervaren. Waarom levert Hij hen weer over aan die grenservaring van onmacht? Ik denk dat Jezus aan het begin van hun roeping iets heel beslissends wilde zeggen. Het komt er niet op aan zelf iets te presteren, het komt er op aan ruimte te laten voor Gods werking, precies daar waar wij niet verder kunnen. Elke tegenslag is voor God een kans om zijn liefde te tonen en een kans voor de mens om te ervaren dat God lege handen vullen kan.

Waar wij onze eigen grenzen voelen en ondanks eigen leegte 'ja' kunnen zeggen op Gods uitnodiging, daar beginnen wij leerling van Jezus te zijn. Leerling zijn is zich bewust zijn van eigen kleinheid en zich laten onderwijzen door een ander; hier, door God.

De moedeloosheid van de apostelen zal ook vaak ons deel zijn, maar dat mag nooit een reden zijn om het op te geven. Wij doen onze taak niet om succes te hebben maar om God en de mensen te dienen. Ook onvolmaakt werk is niet zo nutteloos als wij vaak denken.

Ouders die werk maken van een gelovige opvoeding van hun kinderen, zullen dikwijls pijnlijk moeten ervaren dat hun kinderen toch andere wegen gaan. En toch... In de opbouw van een levendige parochiegemeenschap wordt veel energie geïnvesteerd en het levert zo weinig op; en toch... Wij zetten ons in voor een hartelijke liturgie en de banken blijven leeg; en toch...

Die morgen, aan het meer van Genezareth, leerden Petrus en zijn gezellen dat God onze kleinheid niet schuwt, maar ze gebruikt om zijn zorgende liefde te tonen. En wat God doet is welgedaan.