BEZINNING BIJ DE ZESDE PAASZONDAG.

 

Dit is mijn gebed: de liefde

 

Johannes heeft veel geschreven over de liefde, zowel over de liefde van God tot ons alsook over de liefde die wij voor elkaar moeten hebben. Immers de liefde is één gebeuren. Als wij over het éne spreken kunnen wij over het andere niet zwijgen.

Luister naar de diepte van je eigen hart, luister naar het woord van de Schrift, luister naar de leer van de Kerk, en je weet dat de liefde steeds het eerste en het laatste woord is. "Bemin en doe wat je wil", zegt Augustinus terecht.

Waar liefde is daar vallen de verplichtingen en de verboden weg. Als je God en de mensen liefhebt zul je niet stelen, spreek je geen kwaad over de anderen, zul je niemand kwetsen. En toch... klinkt het niet een beetje naïef: "Heb elkander lief". Leven de mensen niet vaak volgens een heel andere maatstaf? Geldt niet de wet van de jungle? De wet van de sterkste? Is de mens niet vaak een wolf voor de andere mens?

Schijnen de mensen niet gelijk te hebben die zeggen: als je alleen uit liefde handelt, trek je altijd aan het kortste einde? Hoe vaak blijft de liefde niet onbeantwoord, lachen ze je niet uit? Maar laat ons eerlijk zijn: wat is een leven zonder liefde? Is dat niet onmenselijk? Is de mens dan toch niet geschapen voor de liefde?

Het evangelie van deze zondag kan men samenvatten in die ene zin: heb elkander lief. Liefhebben volgens Jezus is ieder mens aanvaarden zoals hij is, met zijn beperktheden en eigenaardigheden. Ieder mens tot zijn recht laten komen, ook als hij gehandicapt is, ziek is of bejaard. Iedereen helpen om tot volle ontplooiing te komen.

Jezus spreekt van een nieuw gebod. Wij moeten elkander liefhebben, zoals Jezus ons liefheeft. Het gebod van de liefde kan voor ons niet zwaar zijn, want de liefde wordt ons gegeven door de goede Geest van Jezus die ons door het doopsel geschonken wordt. De liefde is zoals het zonlicht dat ons koesterend omhult en de duisternis van haat en eigenliefde verdrijft. Het licht van de liefde schijnt niet alleen voor ons, maar ook voor ieder ander.

Gelukkig zijn er nog altijd mensen die vervuld zijn van deze liefde. Hoeveel mensen zetten zich in voor de rechten van de mens, voor zieken en bejaarden, dragen zorg voor gehandicapten? Zonder deze 'zotten van liefde' zou onze maatschappij verzieken, wegsterven van ikzucht en hebzucht. Hoever die liefde kan gaan, vertellen ons de heiligen van onze tijd: Pater Kolbe, Moeder Teresa, die volledig in de navolging van Jezus zijn getreden. Ja, er is in deze wereld veel meer liefde onder de christenen dan veel mensen denken. Laten wij daar blij om zijn.