BEZINNING BIJ DE ZEVENDE PAASZONDAG.

Eenheid in veelvormigheid

De eenheid waarvoor Jezus bidt, heeft een hoge actualiteit want zij sluit aan bij ons hedendaags tijdsgevoel.

De globalisering bepaalt het gezicht van onze tijd. Zij is onaf wendbaar. Firma's en banken fuseren. Wij hebben onze gemeenschappelijke munteenheid in Europa. De wereld is ons dorp geworden. Wij communiceren via E-mail en Gsm met de hele wereld. Wij zijn allemaal kosmopolieten: vandaag in Taiwan, morgen in Zuid-Afrika, en de volgende keer in Mexico.

Ook binnen de kerken groeit de drang en de noodzaak naar eenheid. De godsdienstoorlogen zoals in Ierland, protestanten tegen katholieken, in Soedan moslims tegen christenen, in Afghanistan boeddhisten tegen de moslims, zijn achterhoedegevechten en niet meer te begrijpen. Waarom? De veelvormigheid onder de godsdiensten is eer een rijkdom dan een gevaar. Trouwens we hebben allen toch eenzelfde God, de God van Abraham, van Izaâk en Jakob.

Gods geest is niet zo eng als ons menselijk denken. Hij geeft ruimte aan verschillende tijdsstromingen en staat open voor pluraliteit. Het is zelfs goed dat er verschillende strekkingen zijn, zodat ieder op zich een leefstijl praktiseert waar anderen naar op kunnen kijken. De katholieke kerk heeft haar hiërarchische structuur, van paus, bisschoppen, priesters en leken die andere godsdiensten ons benijden. De protestanten leggen de nadruk op de verkondiging van het woord. De preekstoel, gesierd met een open evangelieboek is het centrale punt. Hun woorddiensten zijn er rond gecentreerd; terwijl wij ons verliezen in een blaadjesliturgie en in profane verhaaltjes in plaats van Gods Woord de centrale plaats te geven. De orthodoxen maken ons bewust van de schoonheid van de liturgie, en de gemeenschap der heiligen, door hun prachtige gewaden, hun eerbiedwaardige iconen, hun kaarsen en wierook.

Het is ook niet nodig dat alle kerken zich weer herenigen tot de Rooms Katholieke Kerk. Wij moeten de verscheidenheid van de Kerken respecteren, ook als de een meer de nadruk legt op het woord, de ander op de liturgie, de ander op de hiërarchie. Niet de hereniging van de kerk is het doel maar wel de gemeenschap onder de Kerken in het geloof aan de Heer Jezus en de zorg voor het welzijn van de mensen. Alles wat de Kerken gemeenschappelijk kunnen doen, zouden ze samen moeten doen. Het zoeken naar eenheid vraagt van ons dat wij elkaar informeren, elkaar Ieren kennen en ontmoeten, samen met en voor elkaar bidden, gemeenschappelijke verantwoordelijkheid dragen voor mensen in nood. Het gebed van Jezus om eenheid is niet alleen actueel maar heilige noodzaak voor het voortbestaan van de godsdiensten. "Opdat de wereld gelove in U".